Point-and-click-spellen bestaan al tientallen jaren en waren voornamelijk in de jaren 90 razendpopulair. Na de jaren 90 was het genre tot een aantal jaren geleden redelijk afwezig: af en toe verscheen er een juweeltje, maar meer dan dat ook niet. Sinds een tijdje is point-and-click erg populair onder de indie-ontwikkelaars, omdat het een manier is om met relatief weinig budget toch je creatieve ei kwijt te kunnen en een verhaal te kunnen vertellen. Zo moesten ook de mensen van OhNoo Studio gedacht hebben toen ze aan TSIOQUE begonnen.
TSIOQUE is op alle manieren als een verhaaltje voor het slapengaan. Het is niet te lang (met zo’n drie uurtjes heb je het wel uitgespeeld), het is een vrij onschuldig verhaal en het is vooral allemaal niet te ingewikkeld. Het verhaal gaat over de kleine prinses Tsioque wier moeder, de koningin, het kasteel verlaat voor een belangrijke opdracht. Zodra dit gebeurt, neemt de kwaadaardige tovenaar het kasteel over en sluit hij de prinses op. Het is aan de speler om Tsioque te helpen de tovenaar tegen te houden en uit het kasteel te ontsnappen.
Dit doe je door op alle locaties van het kasteel de nodige voorwerpen te vinden en kamers te ontdekken. Zoals in de meeste point-and-clicks, is het belangrijkste onderdeel trial-and-error. Oftewel: probeer iets en als het niet werkt, probeer je iets anders. TSIOQUE is hierin wat simpeler dan vergelijkbare titels, omdat oplossingen nooit lastig zijn of veel doordenken vereisen. Je hoeft relatief weinig na te denken en zal dingen vrijwel meteen na het vinden ook moeten gebruiken. Dit in tegenstelling tot beruchte point-and-click-spellen van vroeger waar je soms tegen het einde van het spel ‘game over’ kon gaan als je in het begin een voorwerp verkeerd had geplaatst. Niet dat dit nou zo geweldig was, maar toch.
De zeer een-dimensionale gameplay (zelfs voor het point-and-click-standaard) zorgt ervoor dat TSIOQUE nooit echt uitgroeit tot een bijzonder memorabele ervaring of iets dat je ooit een must-have zou noemen voor fans van het genre.
Wat de gehele ervaring wel behoorlijk in niveau doet stijgen, is de mooie tekenstijl, de nostalgische animaties en het verhaaltje dat je vastpakt. Je wilt echt graag weten hoe alles afloopt en ondertussen zijn alle scènes een plezier om naar te kijken.
Zoals we al zeiden voelt TSIOQUE echt aan als een verhaaltje voor het slapen gaan. We raden dus ook aan om het in één zitting van zo’n drie uur uit te spelen. Gedurende deze tijd zal je nooit echt weggeblazen worden of getest worden, maar je zal wel een leuke ervaring hebben in een soort magisch sprookje. Zonder iets te verklappen, moet wel gezegd worden dat de allerlaatste scène voor een absoluut onnodig einde zorgt dat het best vergeten kan worden, dan weet je dat alvast.
TSIOQUE is voor deze review gespeeld op de pc. De game is alleen op de pc beschikbaar.
