Thomas Vinterberg heeft weinig succes gekend na zijn goed ontvangen film Festen. In Festen werden de gevolgen van verzwegen kindermisbruik en het onderdrukken van emoties belicht. Jagten gaat eveneens over kindermisbruik, maar dan wel op een heel andere manier.
Een kleine leugen werkt verwoestend
In een tijdloos dorpje in Denemarken woont Lucas (Madd Mikkelsen). Hij is een man van het kaliber ’te lief en aardig’ voor iedereen. Lucas is recent gescheiden van zijn vrouw en heeft zijn baan als leraar verloren door het sluiten van de school. Hij werkt nu als kleuterleider. Zijn leven lijkt beter te worden als aan het begin van de film zijn zoon bij hem wil komen wonen en hij zowaar een nieuwe vriendin krijgt. Hier komt al snel verandering in wanneer het dochtertje Klara van zijn beste vriend verliefd op hem wordt. Nadat zij is afgewezen door Lucas vertelt ze tegen een kleuterleidster dat Lucas stom is, omdat zijn piemel recht overeind staat. De kleuterleidster zoekt hier veel meer in dan dat Klara bedoelde en licht iedereen in het dorp in. Het gevolg is een ware heksenjacht waarbij Lucas onterecht verdacht wordt van misbruik.
[tube]https://www.youtube.com/watch?v=gp0aIfY7CIY[/tube]
Wij tegen hij
De film laat ontzettend goed de onmacht tegenover roddel en achterklap zien. Als bioscoopbezoeker wil je het liefst naar het scherm schreeuwen dat het niet zo is en dat de rest van het dorp zich moet schamen hun goede vriend te veroordelen. Het mag niet baten. Lucas zit gevangenen in een leugen. De enorme machteloosheid is haast ondragelijk voor zowel Lucas als de kijker. Vriendschapsbanden die tientallen jaren overeind zijn gebleven, blijken opeens flinterdun te zijn.
Wat de film mede laat werken is de kracht van het weglaten. We zien haast nooit de dorpsgenoten met elkaar roddelen of scenes waarin Lucas overhoort wordt door de politie. De warme kleuren en het rurale karakter van het dorp blijven in bijna elke scene aanwezig, waardoor het prettige dorp opeens een tweede gezicht krijgt. De leugen bouwt zich op rond Lucas zonder dat hij of de kijker daar direct geconfronteerd mee wordt. Mikkelsen is een voortreffelijke acteur waardoor het nooit als een gemis voelt dat de rest van de personages onderbelicht raken.
Op het laatst bijna de fout in
Het laatste kwartier van de film lijkt onnodig en de film voelt alsof het afstevent op een anticlimax. De allerlaatste scene rechtvaardigt gelukkig deze wat slappe vijftien minuten, want in de laatste scene wordt nog eens weer bevestigd dat mensen altijd zullen blijven denken: daar waar rook is, moet vuur zijn.
Jagten is een moeilijke film om te kijken. Niet omdat het een slechte film is, maar juist omdat de film slaagt in zijn opzet. De film legt pijnlijk bloot hoe groepswerking en buitensluiten het leven van iemand kunnen verwoesten. Daarmee is het geen aanklacht tegen kindermisbruik, maar een aanklacht tegen uitsluiting. Jagten is hartverscheurend en zal je beduusd achterlaten.
