Ben jij in het bezit van een Nintendo Switch, ben je een Final Fantasy-fan en heb je zin in een Mario Kart-achtige racegame? Als het antwoord op al die drie vragen “ja” is, dan heeft Square Enix misschien iets voor jou: Chocobo GP.
Weinig mensen zullen (nog) weten dat in 1999 Square Enix, toen nog Square, een Mario Kart-achtige racegame heeft uitgebracht, genaamd Chocobo’s Racing. Nu is daar, 23 jaar later, een vervolg op in de vorm van Chocobo GP. Het werkt vrijwel als hoe je zou verwachten: je kan racen, boosts krijgen door te driften en in plaats van schildpadschilden en paddestoelen, gebruik je Magicite, Final Fantasy’s versie van magie.
Wat Chocobo GP echt anders maakt dan de concurrentie, is dat het een verhaal heeft. Het is niets al te serieus, maar het is een enorm vermakelijk verhaal. Het is licht, neemt zichzelf niet te serieus, bevat droge humor en de vierde wand wordt meerdere malen doorbroken met grapjes over Final Fantasy of games. Verwacht geen geniale plottwists of personages die je over jaren nog steeds bij zijn gebleven, maar we hebben als Final Fantasy-fans vaak hardop moeten lachen. Het helpt daarbij dat je herkenbare personages zoals Vivi of Steiner uit Final Fantasy IX tegenkomt, of dat de beroemde Summons, de sterke, godachtige wezens, langskomen.
Hierdoor komt het verhaal van Chocobo GP over als een oprechte liefdesbrief aan de serie, hoe kort het dan ook is met zijn duur van ongeveer twee uur. Final Fantasy-games hebben vaak een cliché binnen de serie dat de eindbaas opeens God blijkt te zijn, of de personificatie van alle zondes van de wereld of zoiets heftigs. Zelfs Chocobo GP gaat heel even die kant op aan het einde van het verhaal, maar juist omdat het helemaal niet serieus te nemen is, is dit vooral heel grappig. Het is een voorbeeld van hoe bewust het team zich is geweest van de wereld waar ze mee te maken hebben.
Hier helpt de muziek ook bij, evenals de personages die je kan spelen. Je zit vaak op de bank, of waar dan ook, te swingen tijdens het spelen met remixes van bekende Final Fantasy-muziek. Daarnaast komen, zoals eerder gezegd, bekende personages voor die allemaal een unieke, speciale vaardigheid hebben voor bij het racen. Zo kan Shiva iedereen op het parcours bevriezen, kan Chocobo extra hard skaten en kan Shirma, de White Mage, haarzelf beschermen tegen aanvallen. Het is leuk en zorgt ervoor dat elk personage net wat anders aanvoelt, los van het feit dat ze ook andere statistieken hebben.
Het racen zelf is kort, hectisch en snel. Hierdoor kan het soms wat frustreren, vooral als je écht per se eerste wilt worden. In Mario Kart word je ook om de haverklap geraakt door een schild of donder of wat dan ook, maar de races duren in die game over het algemeen langer, dus dan heeft een paar seconden vertraging niet zoveel impact. Races bij Chocobo GP kunnen echter binnen een minuut afgelopen zijn en dan is geraakt worden wel heel zuur.
Dat is ook meteen het grootste kritiekpuntje van Chocobo GP, de circuits zijn bijzonder kort en voelen daarom weinig anders van elkaar. Naast dat ze audiovisueel anders zijn, zijn de circuits zelf te kort om gameplaytechnisch echt als unieke tracks aan te voelen. Er zijn misschien twee uitzonderingen, met een soort Rainbow Road-parcours bij de Gold Saucer, bekend van Final Fantasy VII en XIV, en een wat groter level in de vorm van de Interdimensional Rift, bekend van Final Fantasy V en XIV. Daarnaast zijn er ook niet zoveel verschillende races, wat ervoor zorgt dat je na de verhaalmodus eigenlijk wel snel uitgekeken bent op het spel. We zullen ongetwijfeld eens in de zoveel weken nog eens terugkomen om een kwartiertje te racen, maar veel meer dan dat ook niet.
En dat is vooral heel erg jammer, want de sfeer zat er goed in na het leuke verhaal en ook het racen is lekker: het is soms wat chaotisch, maar het tempo ligt een stuk hoger dan bij Mario Kart en dat houdt het erg spannend. Er is veel aandacht geschonken aan het maken van een soort Grand Prix-modus voor online, waarbij tot wel 64 mensen mee kunnen doen aan toernooien. Alhoewel dit leuk is, verwachten we niet dat het spel een gigantische, competitieve community gaat krijgen. Dit is niet het beste racespel ooit gemaakt, maar de game moet het vooral hebben van de Final Fantasy-franchise en het sfeervolle jasje. We hadden liever meer verhaal gezien, of een paar grotere, uitgebreidere circuits waarbij je met je mond open staat te kijken naar mooie werelden.
Als laatste moet nog gezegd worden dat het spel erg duur is voor hoe kort het plezier duurt. We hebben ons enorm goed vermaakt met de game: het kleine, onschuldige verhaal heeft ons enorm positief verrast en ook de vormgeving is top. Maar na die eerste twee tot drie uur, zagen we eigenlijk weinig reden om het spel nog op te blijven starten. Het feit dat het spel voor €55,- over de toonbank gaat, is dus eigenlijk gekkenwerk: daarvoor is er gewoon te weinig content. Zelfs voor €30,- zou het al lastig zijn om de game aan te raden. Het doet ons pijn om dit te zeggen, want zoals gezegd hebben we ons goed met de game vermaakt, maar er is te weinig te doen in het spel om de game voor de huidige prijs te kopen, dus wacht vooral tot een flinke aanbieding.
Chocobo GP is exclusief voor de Nintendo Switch verkrijgbaar vanaf 10 maart.
