Wij mochten een langere periode aan de slag met de Nintendo Virtual Boy en dat is ons zeker niet slecht bevallen. Na onze eerdere preview met een drietal games, konden we nu alle negen beschikbare releases uitproberen via Nintendo Classics. Of deze nostalgische VR-bril je nu wel of niet aanspreekt, het is een unieke kans om deze games überhaupt te spelen. Ze zijn namelijk voor het eerst speelbaar in Europa.
Het in elkaar zetten van de bril leek even een puzzel, omdat er bij de onderdelen geen instructie was meegeleverd. Een QR-code met een filmpje hadden wij persoonlijk wel fijn gevonden. Na een korte zoektocht op YouTube voor een instructie konden we voorzichtig onze Nintendo Switch 2 in de bril plaatsen. De eerste keer is het even aanvoelen hoeveel kracht je op de bril kan uitoefenen. Bij ons ging het de keren erna gewoon soepel. Je kunt de Nintendo Virtual Boy overigens niet gebruiken zonder de applicatie Virtual Boy te downloaden. Er zijn dus een aantal voorbereidende stappen nodig die even wat tijd in beslag nemen. Ook bij het opdoen van de bril zijn er eerst wat instellingen die je kunt aanpassen. Zo hebben we even de tijd genomen om alles goed te kalibreren en gespeeld met wat kleuraanpassingen.
Op het moment van schrijven zijn er dus negen games om te spelen. Over een aantal daarvan kunnen we vrij kort zijn, omdat de games zelf ook niet veel omvatten. Denk aan 3-D Tetris, Galactic Pinball, Mario’s Tennis en GOLF. Het zijn vooral simpele spelletjes om de 3D-effecten te laten zien. Mario’s Tennis had nog wel wat meer uitdaging en diepgang, wat je ook wel van een Mario-game mag verwachten. Zo kon je niet alleen één tegen één tennissen, maar ook in doubles. De animaties zagen er daarnaast ook stukken beter uit. Twee andere games, Teleroboxer en The Mansion of Innsmouth konden ons ook niet lang vermaken. Bij Teleroboxer box je tegen diverse tegenstanders. Het lijkt in eerste instantie genoeg variatie te hebben, maar blijkt toch algauw repeterend. Bij The Mansion of Innsmouth kregen we de besturing niet goed onder de knie. Het verslaan van vijanden lukte bijvoorbeeld vaak niet.
Er zijn gelukkig twee titels die het spelen echt de moeite waard maken. Virtual Boy Wario Land is daar het beste voorbeeld van. Het voelt als een volwaardige platformer in de stijl van de Mario-games. Wij hebben hier het meeste plezier aan beleefd. Zelfs zoveel, dat de applicatie voorstelde om een pauze te houden. Hier kwamen we er ook achter dat de VR-bril, in deze modernere variant, bij ons geen hoofdpijn veroorzaakte. Bij de originele Virtual Boy uit 1995 was dit vaak wel het geval. Daarnaast viel Mario Clash ons ook op, in positieve zin. De gameplay is wellicht wat gek voor een Mario-game, maar wij waren er wel enthousiast over. Het is de bedoeling om vijanden steeds buiten de deur te houden. Zie het als een soort towerdefense-game.
Is de Nintendo Virtual Boy de aanschaf waard? Wij vinden van wel, maar dat komt dan vooral door de unieke kans om deze games te kunnen spelen op een historisch stukje hardware. Als je op zoek bent naar games die urenlang plezier bieden, dan zul je hier snel op uitgekeken zijn. Daarnaast is het prijskaartje van 80 euro wat ons betreft wat aan de hoge kant. Nintendo mikt waarschijnlijk op een niche publiek die de Virtual Boy een cultstatus hebben gegeven.
