Bij het Monster Collecting-genre denken veel mensen, logischerwijs, meteen aan vriendelijke monsters die in harmonie met de mensen leven. Series zoals Pokémon laten een wereld zien waar monsters en mensen vrienden en partners zijn. Ook in LumenTale: Memories of Trey kunnen mensen de monsters, genaamd Animon, temmen. Echter kunnen alleen getalenteerde professionals met de titel Lumen meerdere Animon als partners hebben. De alledaagse mensen leven eerder in angst voor Animon of houden in ieder geval een gepaste afstand. Veel mensen hopen daarom ook dat LumenTale een meer serieuze draai geeft aan dit geliefde genre. Wij hebben de game uitgebreid gespeeld om te kijken of dit het geval is.
In LumenTale: Memories of Trey speel je, niet geheel onverwachts, als de jonge Trey. Je wordt wakker in het laboratorium van een wetenschapper in het pittoreske Iris Hamlet. Het neefje van de wetenschapper, Ales, vond je bewusteloos in een nabijgelegen bos. Je herinnert je vrijwel niets behalve je naam. Na wat familiedrama red je Ales van wilde Animon en blijkt dat je de talenten hebt van een Lumen. Het logische vervolg is dat je met Animon aan je zijde op zoek gaat naar je verloren herinneringen vanuit je thuisbasis van Iris Hamlet … Toch?
Wanneer een krachtige, vijandige Animon het dorpje aanvalt terwijl jij in het bos bent, slaat de toon al snel om. Je gaat op zoek naar de enige bekenden die je hebt, maar bent niet in staat de wetenschapper te redden. Uiteindelijk lukt het je om de Animon weg te jagen, al is dat niet het moeilijkste wat je zal moeten doen. Ales is er kapot van wanneer je hem het slechte nieuws brengt, maar dan weet hij je toch te verrassen. Hij wil samen met jou op reis om jouw herinneringen te achterhalen en te ontdekken wat het drama bij Iris Hamlet veroorzaakt heeft. Daar is dan eindelijk het titelscherm. Dat was de proloog. Het echte verhaal begint nu pas.
Het verhaal van LumenTale is absoluut een stuk serieuzer dan de meeste soortgelijke spellen. Veel oudere fans van series als Pokémon vragen al langere tijd om serieuzere verhaallijnen in de spellen. Voor hen zal het verhaal van LumenTale een verademing zijn. Onderwerpen als de dood, rouw en corruptie worden niet verhuld achter kindvriendelijk taalgebruik. Het is een frisse blik op een genre dat voor buitenstaanders toch wel een kinderlijk imago heeft. Beide type spellen zijn leuk om te spelen, maar we zijn blij dat LumenTale kiest voor een meer volwassen aanpak.
Na de proloog ga je op pad met Ales om jouw reputatie als Lumen te verbeteren. Als Lumen met aanzien hoop je namelijk toegang te krijgen tot meer informatie. Je krijgt meteen de keuze tussen de twee delen van de regio. De ene helft is hypermodern, terwijl de andere helft draait om traditie en een afkeer heeft tegen technologie. Uiteindelijk zal je beide helften ontdekken, maar het is leuk dat je zo vroeg in het spel al zo’n keuze mag maken.
Het viel ons op hoeveel vrijheid je krijgt in LumenTale om te ontdekken. Natuurlijk zijn er bepaalde plekken die je niet meteen kan bereiken, maar na de initiële uitleg waren we verrast hoever we ‘de verkeerde kant’ op konden gaan voordat het spel ons tegenhield. De game houdt absoluut niet je handje vast en laat je regelmatig zelf nadenken over wat je volgende doel is.
Helaas bleek er voor ons ook een bug in het spel te zitten die ons niet door liet spelen. Toen we voor het eerst tegen een andere Lumen moesten vechten, lukte het maar niet om het gevecht te initiëren. Pas na twee keer het spel opnieuw opstarten konden we verder. Ondanks dat de bug relatief snel weer was opgelost, is het natuurlijk niet de bedoeling dat er vrij vroeg in de game al bugs zitten waardoor je niet verder kan met spelen. We hopen dan ook dat het probleem inmiddels is opgelost.
Monsters verzamelen doe je natuurlijk niet alleen voor de sier. Er moet ook gevochten worden! LumenTale kiest zoals gewoonlijk voor turn-based gevechten. Toch heeft het vechtsysteem voldoende unieke onderdelen om zich te onderscheiden van de rest. Tijdens een gevecht kunnen beide kanten maar liefst vier Animon tegelijkertijd gebruiken. In één vechtcyclus krijgt elke Animon een beurt om bijvoorbeeld Skills te gebruiken. Elke Skill kost echter een aantal SP, waarvan je maar een beperkt aantal hebt per cyclus. Een sterkere Skill kost meer SP, wat kan betekenen dat de laatste Animon zijn beurt moet overslaan als je SP al op is.
Een heel interessant spelmechanisme kan er ook voor zorgen dat je een gratis extra beurt krijgt. Elke keer dat jouw Animon een kritieke aanval raakt of een Skill gebruikt waar de tegenstander zwak tegen is, krijg je een sterretje in het balkje boven jouw SP. Wanneer alle sterren gevuld zijn, kan je eenmalig een extra Skill gebruiken, zonder dat dit SP kost en zonder dat het een beurt kost. Dit voegt extra strategie toe, omdat een duurdere aanval met het juiste type gebruiken je later een gratis aanval kan opleveren.
Animon hebben, naast een elementair type, ook een attribuut. Waar het type bepaalt welke soort Skills extra sterk zullen zijn tegen jouw Animon, heeft het attribuut invloed op speciale bonussen die je tijdens een gevecht kunt activeren. Een Animon met het Furor-attribuut kan bijvoorbeeld een aanval nog sterker dan normaal maken, al kost dit wel extra SP.
Grafisch gezien heeft LumenTale een bijzondere combinatie van pixel art in een 3D-wereld. Af en toe zaten we wat te klungelen, omdat de vaste camerahoek niet altijd duidelijk zicht biedt. Ook de transitie tussen routes verliep op onze Switch 2 vrij houterig. We hebben liever een houterige transitie dan een lang laadscherm, maar het laat wel zien dat het spel misschien niet helemaal goed geoptimaliseerd is. De pixel art voegt overigens enorm veel charme toe, dus we zijn alsnog blij dat het team voor deze optie is gegaan.
Ten slotte zijn er vooral wat kleine puntjes die ons af en toe een beetje ergerden tijdens het spelen. Zo kan je vaak niet simpelweg op B drukken om uit een gesprek te gaan, wat bij veel spellen wel kan. Ook is het verrassend makkelijk om per ongeluk een keuze te maken die je niet wilde maken. Wanneer de game je vraagt of je door wil gaan is de standaard optie namelijk ‘ja’, terwijl de meeste spellen ‘nee’ als standaard hebben. Mocht je dus iets te snel doorklikken, dan kan je opeens in een gevecht zitten waar je nog niet klaar voor was. Ook waren we af en toe een beetje in de war over de levels van de Animon van onze tegenstanders. We hebben al gevochten tegen een team van vier Animon van level 23-25, dus waarom moeten we nu vechten tegen een team van twee Animon van level 18?
Al met al heeft LumenTale: Memories of Trey enorm veel charme en veel pluspunten. Het verhaal biedt een volwassen draai aan een genre wat toch vaak vrij kindvriendelijk gehouden wordt. Het vechtsysteem is vertrouwd genoeg om snel door te hebben, maar uniek genoeg om niet als een ‘kopie van …’ te voelen. Desondanks merken we absoluut ook dat LumenTale het eerste spel van de ontwikkelaar is. Beehive Studios maakt een aantal schoonheidsfoutjes die een veteraan in het genre nooit zou maken. Het spel voelt daardoor niet altijd even gebalanceerd, maar dit kon onze pret niet drukken. Visueel ziet de game er gewoon heel leuk uit en het is duidelijk dat er enorm veel liefde in de game zit. We hopen wel dat de enkele (maar toch wel flinke) bug die we tegenkwamen er met de release uitgehaald is. Wat ons betreft is LumenTale een aanrader voor volwassen fans die opgegroeid zijn met Pokémon en nu snakken naar meer.
LumenTale: Memories of Trey komt op 26 mei uit voor Nintendo Switch en pc. Voor deze review hebben wij de game gespeeld op een Nintendo Switch 2.
