Twisted Tower is een ongecompliceerde shooter van Atmos Games. Dit spel valt dus onder het rijtje ‘niet nadenken, maar knallen’. Spellen zoals dit zijn er tegenwoordig niet meer zoveel. Is de vraag naar simpele spellen, waarbij je je alleen maar af hoeft te vragen waar je moet mikken, dusdanig laag dat het een logische evolutie is dat hier gewoonweg geen aanbod meer voor is? De ontwikkelaar heeft daar in ieder geval geen boodschap aan en komt met een rechttoe, rechtaan-shooter. Is dat een meesterlijke zet geweest? We hebben het voor je uitgezocht.
Noem ons oud, maar de spellen van vroeger hadden wat magisch. En dan met name de first person shooters, het zogeheten FPS-genre. De eenzame held die al schietend het (magere) verhaal doorloopt, om zo de wereld of schone jonkvrouw te redden. Fantastisch. En hoe groter het geweer, hoe beter. Duke Nukem, Half-Life, DOOM en Bioshock, om maar een paar te noemen, zijn stuk voor stuk pareltjes van toen die allemaal hun indruk hebben achtergelaten. Tegenwoordig hebben we Lara Croft en Indiana Jones om onze jeuk te stillen. Maar die brengen ook een stuk gecompliceerdere gameplay met zich mee. Nee, dan Twisted Towers.
Dit heerlijke schietspel doet ons nog het meest denken aan de shooters van vroeger. De setting van dit spel is heerlijk over-the-top, om over de wapens nog maar te zwijgen. Het verhaal is zeer magertjes. Jouw vriendin is ontvoerd naar de titulaire Twisted Tower. Dit thematische park, ontworpen door een gek geworden regisseur, doet ons nog het meest denken aan een aaneenschakeling van circus- en pretparkelementen. Niet alleen horrorclowns staan je naar het leven, maar je moet ook zeker op je tenen en kuiten passen met de sneaky telefoons met vlijmscherpe tanden. Dat klinkt wel leuk op papier, maar in het echt zijn ze irritanter dan je zou vermoeden. Je kijkt er snel overheen, zeg maar.
Het verhaal krijgt nog wel een dieper laagje, want overal in de speelwereld vind je brieven. Die onthullen dingen over jouw liefje, maar ook over je verleden. Stel je er niet te veel bij voor, dieper dan een regenplas gaat het niet worden. Leuk detail is dat je ook reviews vindt van films die de hoofdschurk heeft geregisseerd. Daardoor krijg je een kijkje in de totstandkoming van zijn zenuwinzinking en begrijp je beter waarom het zo’n verknipt persoon is.
Maar uiteindelijk draait het toch alleen maar om het afknallen van vijanden. En dat komt in Twisted Tower ruimschoots aan bod. Waar je begint met een grote hamer, vind je al snel je eerste pistool. En daar blijft het niet bij. De wapens worden steeds grotesker en gekker, met als hoogtepunt toch wel de shotgun die dodelijke scheten afvuurt. De wapens zijn afzonderlijk te upgraden met tickets, waarbij je altijd een tweede, krachtigere aanval kunt ontgrendelen. Deze tickets liggen verspreid in de levels: los op de grond, in ballonnen of kisten, of kun je verzamelen van dode vijanden.
De levels zijn goed ontworpen en geven altijd de juiste sfeer af. Het voelt allemaal lekker speels, met een flinke snuf horror en een dodelijk sausje. De clowns springen soms uit het niets op je af, wat ons regelmatig kippenvel bezorgde. Als je dit spel ’s avonds speelt met de gordijnen dicht en het volume op je koptelefoon op standje ‘wat harder’, dan zijn er best wat klamme handjes-momenten. Deze spanningsboog wordt goed opgebouwd, waarbij we regelmatig best wat Bioshock-invloeden opmerkten. En dat is zeker geen minpunt! De puzzels kunnen je soms best lang bezighouden, waarbij je niet vreemd op moet kijken als de spelwereld letterlijk op zijn kop gezet wordt.
De andere vijanden zijn gevarieerd, waarbij de telefoons-met-tanden toch wel een eervolle vermelding waard zijn. Deze creaturen zijn erg lastig. Ze zijn zeker wel makkelijk met één slag of schot te verslaan, maar omdat ze zo klein zijn, zie je ze een stuk moeilijker. En als er zes grote clowns op je af komen rennen, dan wil je deze nog wel eens over het hoofd zien.
Zo is Twisted Tower een pareltje van een spel dat oude, simpelere tijden doet herleven. Daar zijn wij erg van gecharmeerd. Dit zal niet voor iedereen gelden, trouwens. Moderne spellen bieden een ervaring aan die hier simpelweg niet van toepassing is. Wapens die niet altijd even lekker mikken, bazen die heel erg goedkoop aanvoelen doordat hun tactiek zo sneaky is. Willekeurige checkpoints, waardoor we soms een heel stuk over moesten doen toen we doodgingen. Dat laatste is zeker niet meer van deze tijd en stiekem had het de ontwikkelaar gesierd als ze wel een altijd opslaan-optie in het spel hadden gestopt. Misschien zijn we verwend tegenwoordig. De een vindt dat fantastisch, de ander wat minder. Beslis zelf maar in welk kamp jij zit.
De mensen die aan bovenstaande waarde hechten, kunnen zeker wel een één punt van het eindcijfer afhalen. Maar ben je ook van de oude garde die nog weet hoe het is om een spel met drie levens uit te spelen, dan is dit een ontzettend tof, maar ietwat kort spel.
Twisted Tower is nu exclusief verkrijgbaar voor pc. Voor deze review hebben wij het daarom ook op dat platform gespeeld.
