In Swapybara ben je constant je kaarten aan het ruilen met een tegenspeler. Niemand weet van elkaar welke kaarten je in bezit hebt, maar door te ruilen kun je daar wel achterkomen. Tenminste, als je het allemaal kunt bijhouden in dit vliegensvlugge kaartspel. Wij gaan met onze capybaravingers wijzen en testen of wij ons hoofd koel kunnen houden, net als een echte capybara.
Iedere speler in Swapybara krijgt een wisselkaart om een ruil met een tegenspeler aan te duiden. Daarnaast worden de waardekaarten geschud en krijgt iedereen er één. In drie keer drie rondes ga je proberen de hoogste punten te behalen door kaarten met je tegenstanders te ruilen. Elke waardekaart heeft zijn eigen nummer van min één tot zes en heeft daarbij zijn eigen regels. Zo moet je bijvoorbeeld een ruil verplicht accepteren of afwijzen, of juist een ruil met een van je buren doen.
In eerste instantie lijkt het spel wat simpel en saai. Er zitten maar weinig kaarten in om mee te spelen, maar er zijn wel enorm veel overzichtskaarten in diverse talen. Dit voelt een beetje als opvulling van het doosje en lijkt wat onnodig. Echter, tijdens het spelen heeft het spel ons erg verrast. Zo blijkt dat je helemaal niet veel kaarten nodig hebt voor een goed spel. Vooral met een grote groep is dit spel namelijk erg gezellig en een enorme chaos aan tafel.
Tijdens het spelen van Swapybara probeer je vaak je lage kaarten weg te spelen en een hoge te behouden. Het is grotendeels gokken welke kaarten iedereen heeft. Je let goed op hoe spelers reageren en zich gedragen tijdens een ruil. Ook de regels die je op je overzichtskaart kunt terugvinden, kunnen het een en ander verraden. Elke waardekaart heeft namelijk een specifieke regel, zoals het altijd moeten weigeren van een ruil. Je moet dus wel een beetje kunnen bluffen en je pokerface ophouden. Daardoor ben je veel met elkaar bezig en wordt er soms flink wat gekletst, wat dit spel erg leuk maakt.
Je weet nooit wanneer iemand met jou wil ruilen, maar je moet zelf sowieso een ruil voorstellen wanneer je aan de beurt bent. Daardoor probeer je wel strategisch vooruit te denken over waar een kaart ligt. Zo kun je hem later wellicht weer terug proberen te krijgen of juist te ontlopen. Echter, je mag nooit twee keer achter elkaar een ruil voorstellen met dezelfde persoon als in de vorige ronde. Het is dus ook afhankelijk van wat de rest met elkaar ruilt en bij wie welke kaart terechtkomt. Doordat het ruilen soms snel gaat en er veel interactie onderling is, raak je wel wat afgeleid. Soms weet je gewoon niet meer waar de kaarten in het spel zich bevinden. Dat brengt soms leuke reacties aan tafel.
In Swapybara moet je dus echt je hoofd erbij houden en je niet laten afleiden door de andere spelers. Focus is belangrijk en slim een kaart ruilen of weigeren hoort erbij. De hoogste waardekaart is een zes; die wil je natuurlijk graag hebben. Echter, als je deze twee keer achter elkaar scoort, is deze juist min één punt waard. Zo geldt dat ook voor de min één-waardekaart. Deze geeft juist een pluspunt als je hem twee rondes hebt weten te bemachtigen.
De nulkaart is ook een leuke toevoeging, gezien je aan het einde van de ronde een kaart mag ruilen met een tegenspeler. Het kan dus zomaar zijn dat jouw hoge waardekaart toch weggepikt wordt en je er vandoor gaat met nul punten. Een beetje pesten zit hier dus ook wel in. Al deze chaos in Swapybara maakt dit echt een geschikt en gezellig partyspel.
Met minder dan vijf spelers voelt het spel minder spannend en chaotisch aan. Echter, heb je dan wel de toevoeging van een dichte kaart midden op tafel waar je mee kunt ruilen. Dat kan wel weer andere tactieken met zich meebrengen. Soms kan het ook leuk zijn om wat extra rondes toe te voegen. Zo kun je toch weer iets langer genieten van dit leuke kaartspel.
Swapybara van 999 Games is een makkelijk en snel spel waaraan iedereen kan mee doen. Het kaartspel heeft een vlot tempo en brengt dus de nodige spanning met zich mee. Wij vinden het vooral leuk als snel tussendoorspel of om een spellenavond mee af te sluiten.
