Warhammer 40,000, ook wel Warhammer 40k genoemd, heeft zijn roots als tabletopspel. Het verhaal speelt zich ver in de toekomst af (het 41e millennium, dus ruwweg het jaar 3001 tot en met 4000) en verschillende facties hebben doorlopend ruzie met elkaar. De eerste editie stamt uit 1987 en in 2023 kwam de tiende editie uit. Daarnaast bestaat Warhammer 40k ook in boeken, strips, series, films en spellen. De franchise leent zich perfect voor verschillende, losstaande projecten in dat universum. Dit brengt ons bij het spel Warhammer 40,000: Boltgun 2.
Dit deel is een direct vervolg op het eerste deel met dezelfde naam en brengt meer van hetzelfde met zich mee. Je speelt nog steeds als een Ultramarine die als missie heeft om alle afvalligen op zijn of haar pad zo snel mogelijk neer te maaien. Je kiest voor een man of vrouw: Malum Caedo is een Sternguard Veteran en Nyra Veyrath is een lid van de altijd gezellige Sisters of Battle. Geen moeilijke keuzes om te maken en geen urenverslindende personageontwerper. Kies je favoriete personage en je wordt meteen in de actie gegooid.
In Warhammer 40,000: Boltgun 2 draait alles om snelheid. Er is een klein level in het begin dat je door smalle gangetjes laat lopen en je even up-to-date brengt met de knoppen op de controller en waar ze voor dienen. Maar daar ben je zo doorheen. Dat is ook helemaal prima, want het is echt een rechttoe-rechtaan-shooter. Het spel geeft de omschrijving moordend tempo een nieuwe betekenis.
De beide thumbsticks zijn voor rondlopen en -kijken. De wapens hebben geen richtscopes, dus je hoeft niet in te zoomen bij het mikken. Vaak volstaat het om een beetje in de richting van de vijand te sturen om iemand te raken. Dit komt de snelheid van het spel wel ten goede, maar de aim assist is wel wat minder heftig aan te zetten voor als je daar behoefte aan hebt.
De linkerbumper op de controller gebruik je voor een melee-aanval en de linkertrigger voor het gooien van een granaat. Met de rechterbumper schiet je met je wapen en via de rechtertrigger wissel je van wapen. Met X spring je en als je op het rondje drukt, glijd je met je zwaard vooruit, dwars door alle vijanden heen. In combinatie met rennen is dat een dodelijke move die je als troef achter de hand hebt.
Het spel neemt je grafisch mee naar vroegere tijden. Deze first-person shooter doet ons nog het meest denken aan DOOM, Unreal Tournament en Wolfenstein 3D. Het ziet er allemaal retrofantastisch uit! Het is gek genoeg ontzettend tof en heel erg bevredigend om je vijanden in rap tempo uit elkaar te trekken, doormidden te zagen en in de fik te steken. Niet per se in die volgorde, trouwens. De bloedrode 3D-pixels vliegen je om de oren terwijl jij op je knieën door het level glijdt. Wij krijgen er geen genoeg van. Mocht het er voor jou toch allemaal te blokkerig uitzien, dan kun je in de grafische instellingen ervoor kiezen om de pixelatie uit te zetten (of juist een tandje op te schroeven!).
De initiële rush geeft je een goed gevoel en je krijgt al snel de smaak te pakken. De simpele besturing laat je al snel als een volleerd krijger door de levels heen dirigeren. De vijanden stijgen in rap tempo in aantal, waarbij de hectische actie soms wat veel en overweldigend wordt. Regelmatig vaarden we blind door de actiescènes heen, omdat het scherm gevuld was met een vlammenzee of uit elkaar spattende vijanden.
Een paar levels verder in het spel begin je ook het systeem door te krijgen, maar helaas treedt dan ook de herhaling op. Alle omgevingen zijn wel van enige variatie voorzien. De ene keer loop je in een giftig moeras, om een moment later in een verlaten maanbasis huis te houden, maar de opdrachten zijn wel elke keer hetzelfde. Ergens zit een deur dicht en aan jou de taak om de sleutel ergens anders te halen, bij voorkeur achter veel, heel veel vijanden. De eentonige gameplay wordt af en toe doorbroken door een grote eindbaas. Hier zitten wel wat leuke tussen die toch een beetje strategie en planning vereisen.
Met de wapens en het arsenaal zit het in Warhammer 40,000: Boltgun 2 ook wel snor. Je begint met een simpel pistool en zwaard. Hier doe je in combinatie met het glijden op je knieën trouwens ook al flink wat schade mee. De run’n’gun-play leent zich uitstekend om in no-time chaos te veroorzaken in het vijandelijke kamp. Maar de vijanden worden in gradaties sterker. De balans tussen de kracht van je wapens en vijanden is heel goed op elkaar afgestemd. Op een gegeven moment merk je gewoon dat simpele kogels te lang duren en is het tijd om over te schakelen op iets sterkers.
Je begint met een zwaard in je linkerhand en een pistool in je rechterhand. Al gauw vind je iets sterkers in de vorm van een kruisboog. Deze richt wel meer schade aan, maar schiet langzamer. Verderop in het spel worden de vijanden sterker, maar gelukkig geldt dat ook voor de wapens. Daarbij worden over-the-top wapens zoals een Heavy Bolter of een Megagun niet geschuwd. Dat is dan wel zo fijn als je tegenover tegenstanders staat met namen als Blightlord Terminator, Plague Marine Belcher en Poxwalker. Ook is het fijn om je vlammenwerper in te kunnen zetten tegen The Great Unclean One.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 bewijst maar weer eens dat goede gameplay belangrijker is dan grafisch geweld. Het spel verdient geen schoonheidsprijs, maar staat qua spelplezier als een huis. Dit is op en top genieten. Helaas is het leveldesign wat saai en zijn de opdrachten om verder te komen op den duur eentonig. Maar voor het schappelijke prijsje dat je voor het spel kwijt bent, zijn dit best dingen die we door de vingers kunnen zien.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 is vanaf 14 oktober verkrijgbaar op PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc. Er komt ook een Switch 2-versie aan, maar daar is nog geen releasedatum bekend. Voor deze review hebben we het gespeeld op PlayStation 5.
