Politiek en televisie, zolang het niet het vragenuurtje van de Tweede Kamer is, doen het samen best goed. Borgen is de succesvolle Deense tegenhanger van series als het Amerikaanse The West Wing en Britse Yes, Prime Minister. Momenteel zendt de VARA het eerste seizoen uit 2010 uit.
Borgen heeft hoge ogen gegooid in Denemarken en heeft langzaam maar zeker zijn weg gevonden naar de internationale markt. Het sloeg al spoedig aan in Scandinavië, maar Borgen heeft nu ook Nederland bereikt. Een serie die goed bij ons Nederlanders aansluit, want het politieke systeem van Denemarken lijkt ontzettend veel op dat van Nederland. De VARA heeft recentelijk de vijfde aflevering uitgezonden.
Politiek is een poppenkast geworden
Borgen volgt de opkomst van Brigitte Nyborg, leider van de Middenpartij. Verschillende omstandigheden en haar eerlijkheid tijdens een televisiedebat zorgen ervoor dat zij onverwachts de eerste vrouwelijke minister-president van Denemarken wordt. Zij belooft een nieuwe, eerlijke politiek te voeren waarbij het niet meer gaat om de kiezer te paaien voor de volgende verkiezingen, maar te doen wat het beste voor het land is. Zij krijgt daarbij hulp van spindoctor Kasper Juul. De twee worden nauwlettend in de gaten gehouden door journaliste Katrine, die overigens de ex-vriendin van Kasper is.
Geen ellenlange discussies of gemekker over bestuur
Borgen mijdt de inhoud van politiek en focust zich meer op de problemen op de achtergrond. De gevechten vinden vooral plaats in de achterkamertjes van de Burcht (het Deense binnenhof), op het thuisfront en in de media. Hoewel politiek de boventoon voert, richt de serie zich vooral op de interactie tussen de personages. Met name de rol van spindoctor Kasper geeft een interessante kijk in de keuken van het verdraaien en beter laten voordoen van de politiek dan het eigenlijk is. Net als de offers die Brigitte thuis moet maken, nu ze een minstens drie keer zo zware werkweek heeft als voorheen. Het verhaal achter de politiek maakt de politici zowaar menselijk.
Weinig ontwikkelingen
Het is jammer dat elke aflevering haast een op zichzelf staand verhaal is. Er is een probleem dat aan het einde van elke aflevering wordt opgelost. Let wel, er zijn bredere ontwikkelingen, maar niet dusdanig heftig dat het onmogelijk is om niet meer in te stappen als je de serie niet vanaf de eerste aflevering kijkt. Nog wel kwalijker is dat Brigitte, die op de sympathiestem kon rekenen in het begin, toch niet echt een politieke vernieuwer blijkt te zijn. De serie laat daarmee vooral zien hoe bureaucratisch en stroef het hele democratische proces is en dat de minister-president helemaal niet zoveel macht heeft als men wel eens denkt. Ze is niet de kapitein op het schip die de koers bepaalt, maar slechts degene die zorgt dat het schip niet zinkt. Haar sympathieke uitstraling verandert in dat van een megalomane tiran. Politiek maakt je geen beter mens. Realistisch is het wel, maar als fictionele dramaserie had het wat idealistischer gemogen. Al helemaal doordat de eerste aflevering dit lijkt te beloven: politiek zoals het zóu moeten.
Uiteindelijk gebeurt er in de lange adem niet zo heel veel in Borgen. De opkomst van Brigitte die een wervelstorm met zich mee lijkt te brengen in de Burcht blijft uit. Het politieke gedeelte van de serie dient daardoor vaak als een achtergrondverhaal om voor rumoer te zorgen op plaatsen die niet direct politieke aangelegenheden zijn: thuis, de werkvloer of bij het journaal.
Het betekent echter niet dat Borgen niet spannend of intens zou zijn. Sterk acteerwerk met interessante verhalen laten het gezicht zien achter de politiek. Borgen is daarmee voor iedereen toegankelijk, ook voor hen die niet van politiek houden. Zeker omdat de fictieve partijen zich haast één op één verhouden met het aanbod in Nederland is Borgen goed te begrijpen.
Borgen is elke zondag te zien op Nederland 2 om 22:55.
