metal gear rising revengeance
Nieuws

Recensie: Metal Gear Rising: Revengeance

4 min leestijd

Het negende deel uit de serie van Metal gear ligt in de schappen. Eerst uitgesteld door Kojima Productions, maar het spel werd later in samenwerking met Platinum games toch weer opgepakt. Het moest een goede hack & slash worden, anders dan alle andere. Is dat ook gelukt?

Het Verhaal

Revengeance speelt zich vier jaar af na Guns of the Patriots. De game is een spin-off van de oorspronkelijke Metal Gear “Solid”-serie. Hierdoor valt het niet binnen die serie, maar behoort de verhaallijn wel tot de originele canon.

Hoofdpersonage Raiden is tegenwoordig een cyborg-ninja en werkt samen met een privé militair bedrijf die zich inzetten voor het bewaren van de vrede over de gehele wereld. In de eerste missie krijgt Raiden het aan de stok met concurrenten die oorlog en onrust op de agenda hebben staan. Hier ontmoet Raiden zijn rivaal Samuel Rodrigeus die korte metten met hem maakt. Na deze nederlaag wordt Raiden nog verder omgebouwd tot een volwaardige Robocop zonder schietijzer.

Gameplay
Gedurende zo’n 99% van het spel gebruikt Raiden zijn elektronische katana. Raiden kent drie vechtstijlen: de standaardmodus waarin Raiden afwisselt tussen lichte en zwaardere aanvallen en daartussen een balans probeert te vinden. In de ninjamodus beweegt Raiden supersnel, zijn vijanden tackelend en in mootjes hakkend. Als laatste is er de Blade Mode, waarin de hele spel vertraagt, op het zwaard na. Het is in deze modus mogelijk om als een ervaren sushi-chef los te gaan op je vijanden. Raiden kan vervolgens de eventuele organen van zijn cyborg-opponenten consumeren voor hit points.

Het verhaal van Revengeance is totaal in de trend van de Metal Gear-reeks, vol complottheorieën, interessante dialogen en een typische, onverwachte humor. Ook de dialogen tussen zijn team zijn leuk en veelzijdig. Via de radio is het mogelijk de maatjes van Raiden op te roepen en zij vallen zelden in de herhaling.

De eindbazen van de verschillende hoofdstukken zijn net als in de oorspronkelijke serie zeer veelzijdig. Het vergt wat meer van de speler dan alleen maar op knoppen rammen. Een beetje strategie is bij op easy al nodig, om nog niet te spreken over normal en hard. Overigens krijgt Raiden na het verslaan van de betreffende chapter boss de mogelijkheid het wapen van die boss te gebruiken in de rest van het spel. Deze en alle overige moves zijn ook te upgraden. Zo worden er meerdere moves en combo’s vrijgespeeld, maar ook meer hit points en bepantsering en wordt er wat variatie in het palet aangebracht. Mocht dit nog niet genoeg zijn, dan zijn er altijd nog de VR (virtual reality)-missies die te vrij te spelen zijn door laptops te vinden in verschillende missies. Dit zijn leuke, maar vooral ook zware uitdagingen en voor degene die ze allemaal heeft gehaald staat er een leuke verrassing te wachten.

Beeld en geluid
Deze recensie is geschreven na het spelen van Revengeance op de Xbox 360. De game ziet er redelijk goed uit, maar sommige levels lijken nog niet helemaal af en cutscenes zien er te vaak wat leeg en verlaten uit. Alle aandacht lijkt naar de personages te zijn gegaan, niet de omgevingen. Dit zal waarschijnlijk niet veel opvallen door de gevechten, deze zien er grafisch zeer goed uit. De vijanden en aanval graphics zien er zelfs zo goed uit dat het de omgevingen doet verbleken. De muziek en geluiden maken het helemaal af. De soundtrack is ruig en hard en past perfect bij deze game.

Conclusie
Metal Gear Rising: Revengeance is een geweldige game, vooral voor fans van een goed verhaal en vooral hack and slash games. De ongebruikelijke gameplay tijdens zwaardgevechten en de gevarieerde en goed uitgewerkte eindbazen zorgen dat het spel vermakelijk blijft. Upgrades vrijspelen en daarmee de tegenstanders sneller tegen de grond slaan met de meest bizarre moves blijft een geweldige ervaring. Dit zorgt ervoor dat Metal Gear Rising: Revengeance ook nog eens een opnieuw gespeeld kan worden.