God of War: Ascension is deze week het entertainment product van de week. We kijken dan ook terug naar het eerste deel van de serie, waar het allemaal begon.
De game speelt zich af in de oude Griekse mythologie met een vleugje bruut geweld. God of War bezit veel bloed, opzichtige aanvallen en uitdagende puzzels. Het legde in 2005 de lat voor het Hack ’n Slash genre wat hoger en de game werd een groot succes.
Een god zonder genade
Het verhaal gaat over Kratos, een Spartaanse krijger die door bepaalde gebeurtenissen in contact is gekomen met de goden. Na vele opdrachten voltooid te hebben laten de goden hem achter. Op dat moment krijg de speler een flashback te zien en vanuit daar speel je verder. Omdat er niet al te veel verteld wordt over Kratos zelf, voelt het alsof hij een moordlustige gek is. Dit wordt voor je gevoel namelijk bevestigd omdat Kratos zichzelf door het verhaal hakt en slaat. Hoe verder je in de game komt, hoe meer je over hem te weten komt. Kratos blijkt niet helemaal de maniak te zien die je denkt dat hij is. Hij wil namelijk niets liever dan zijn geweten zuiver van zijn pijnlijke verleden.
Het doel in de game is om Ares, de god van de oorlog (God of War) te stoppen in zijn verwoestende pad. De enige manier voor Kratos om dit te doen is om de doos van Pandora te openen en de krachten te absorberen. Ondanks dat het verhaal al meerdere keren is verteld in games weet God of War het toch op een nieuwe manier te brengen. Wellicht komt dit door Kratos, de bloeddorstige man met een naar verleden.
Hack ’n Slash zoals het hoort
Vechten, puzzelen en veel actie, daar heeft God of War genoeg van in huis. Kratos beschikt over meerdere wapens en krachten die het vele vechten interessant houden. Tijdens je tocht komt je namelijk verscheidene goden tegen die jij zult moeten verslaan. Na een lang en spannend gevecht wacht er een beloning op je, een nieuw wapen. Artemis geeft je een groot zwaard, Hades laat je zielen uit de onderwereld oproepen en zo zijn er nog veel meer dingen om vrij te spelen. De wapens zijn echter niet de enige reden dat de gevechten niet gaan vervelen. Door de vele verschillende vijanden die je tegen komt in de game blijft het leuk. Zo heb je bijvoorbeeld grote cyclopen waarbij je op een gruwelijke manier hun oog uit de schedel kunt rukken en bij een centaur kun je de voorpoten er af hakken en hem vervolgens spietsen. Het is dus wel duidelijk dat Kratos geen watje is.
Omdat er regelmatig een puzzel voorbij komt die je moet voltooien blijft de game zelf ook interessant. Er worden namelijke elementen in de puzzels verwerkt die helemaal bij het plaatje van de Griekse mythologie passen. Zo zul je af en toe een offer van bloed aan de goden moeten schenken. Het zijn echter niet alleen bloederige puzzels, er zijn ook raadsels en platform puzzels die je ook regelmatig zult vinden. Gelukkig zijn het geen echte brein brekers, het vergt wel een beetje nadenken maar je zult er geen uren mee bezig zijn.
Een heerlijke game als solide basis
De God of War franchise heeft dus een stevige basis neergezet met de eerste game. De gameplay was goed in elkaar gezet met genoeg afwisseling waardoor het niet ging vervelen. De persoonlijkheid van Kratos veranderde zelf niet, maar je kijk erop wel. God of War was al snel geliefd en enorm populair. Al met al een geweldig begin voor de mooie toekomst die de franchise te wachten stond.
