Tijdens de zombie-Renaissance van afgelopen decennium verblijdde Ruben Fleischer ons met kaskraker Zombieland. Lang werd er gespeculeerd over een mogelijk vervolgfilm, maar deze laat nog altijd op zich wachten. Nu is er dan de televisieserie om ons warm te houden, gebaseerd op de film.
Momenteel is er slechts nog een pilot aflevering, besteld door Amazon, die online is te bewonderen. De serie speelt zich enkele dagen of weken na de film af. Alle personages zijn weer terug te vinden in de serie: Columbus, Tallahassee, Wichita en Little Rock. De personages worden door andere (redelijk onbekende) acteurs gespeeld, maar ze lijken ontzettend veel op de oorspronkelijke cast. Niet zo zeer qua uiterlijk, maar meer de manier waarop de acteurs hun personage spelen. Hierbij hoort een speciale vermelding voor Tyler Ross die Columbus speelt en net zo’n suf maar tegelijk charismatisch typetje van zijn personage maakt als Jesse Eisenberg dat deed.
Tijd voor nieuwe vrienden
In de eerste aflevering gaat het kleurrijke viertal op zoek naar nieuwe mensen. Zij worden bijgestaan door Detroit, een vrouwenstem in hun auto. Zij werkt op de helpdesk van de autofabrikant en werkt als een omnipotente stem. Detroit geeft locaties door van andere mensen met wie zij contact heeft en waarmee de groep in contact kan komen. Columbus, Tallahassee, Wichita en Little Rock lijken vervloekt te zijn: hun nieuwe vrienden sterven allemaal enkele minuten na hun ontmoeting.
Soms door stom toeval en soms door die eeuwige dreiging: zombies. De zombies komen helaas nogal goedkoop over en er lijkt weinig aandacht besteedt aan hun uiterlijk. Kapotte kleren, wat bloed op het gezicht en een beetje schuifelen is op zich genoeg, maar het komt allemaal wel erg lowbudget over. Het is Zombieland The Series vergeven: een pilot blijft een pilot. Deze gemakkelijke aanpak zien we ook terug in de tekstanimaties waarmee Zombieland bekend werd. De regels van Columbus, die als tekst over het beeld verschijnen, steken erg af bij wat er op dat moment op het scherm zich afspeelt.
[one_half]
[/one_half][one_half]
[/one_half]
Lachen met zombies
Het is allemaal niet zo kwalijk als het klinkt, want Zombieland The Series redt zich zelf door zijn humor. Net als in de film wordt de hele zombie-apocalypse erg luchtig opgenomen. Soms iets te luchtig naar mijn persoonlijke smaak. Deze lichthartige insteek levert echter wel hilarische momenten op. De eerste paar minuten getuigt hier al gelijk van. De conversatie tussen twee medewerkers wat voor rotdag ze hebben, terwijl in de achtergrond de zombie-apocalypse zich voltrekt, is ontzettend geestig.
De Zombie Kill of the Week die terugkeert uit de film, is en blijft geniaal. Vaak wordt er getracht in zombiefilms om een memorabele zombiedood te maken, doordat Zombieland The Series het er zo dik bovenop ligt wordt het des te meer memorabel. Maar de serie biedt ook ruimte voor subtiele grapjes, verwijzingen en humor. Er zijn genoeg momenten waarop je hard aan het lachen bent.
Het probleem van Zombieland The Series is toch vooral dat het voelt alsof ze Zombieland na proberen te doen. De zombies zijn niet zo eng, de acteurs spelen verdienstelijk maar herinneren vooral aan hun betere collega’s en de productiekwaliteit valt wat tegen. Hebben we echt nog een zombieserie nodig die vooral teert op een succes in het verleden?
Hoewel het misschien niet opleeft aan de hoge standaard die de film neerzette, is het zeker geen slechte serie. Voor iedereen die met heimwee terugdenkt aan de film uit 2009 is Zombieland The Series uitermate geschikt, alsmede de doorgewinterde zombiefan. Zombieland The Series is eveneens grappig; de combinatie van zombies en humor blijft een succesvolle samensmelting.
