Twee jaar duurde het opnamesproces voor John Legends nieuwe album Love In The Future. De opvolger van Evolver heeft vijf jaar op zich laten wachten. Het vierde album van de ‘Ordinary People’-zanger is sexier dan ooit te voren, maar tevens traag zonder hoogtepunt.
In 2004 is Legends soul en R&B naar een nieuw niveau getild met het uitbrengen van Get Lifted. John Legend maakte onderscheid door zelf achter de piano te kruipen, zwoele teksten te schrijven en zijn herkenbare stem bij iedereen in het gehoor te brengen. Daaropvolgende albums wisselden al snel de thema’s: het zwoele maakte meer plaats voor sex en de piano verdween naar de achtergrond. Dit neemt niet weg dat John Legend uitzonderlijk is in het schrijven van muziek en zijn brave imago wist te behouden. Het succesvolle Wake Up!, een samenwerking met The Roots, heeft hier zonder meer aan bijgedragen. Op eigen werk blijft Legend een romanticus, maar samenwerkingen met onder andere Kanye West (tevens producer van Love In The Future) hebben een andere kant van de zanger laten zien.
Deze kant is na het uitbrengen van Evolver in 2008 meer naar voren gekomen op eigen werk. Romantiek maakte plaats voor sex, maar het blijft binnen de perken. Legend is geen zanger die pronkt met lust, maar de mooie kant van de liefde laat zien. Deze ingrediënten staan wederom centraal op Love In The Future, een album waarin de zanger meer teruggrijpt naar de piano. Nummers zijn klein en voor de echte zwijmelaars een pronkstuk. Het is echter te veel van het goede: Love In The Future staat vol met clichés en vol met kleine pianoliedjes in een tempo dat voor echte zwijmelaars zelfs te langzaam is. Uitschieters als ‘The Beginning…’, ‘Made To Love’ en ‘We Loved It’, een samenwerking met Seal, kunnen de traagheid niet doorbreken.
