Na een tumultueuze geschiedenis als ’s werelds eerste prominente (en illegale) peer-to-peerservice, is Napster nu herrezen als betaalde streamingdienst voor muziek.
Napster is samengevoegd met muziekdienst Rhapsody en fungeert nu als een betaalde streamingdienst in eenzelfde lijn met Spotify. Net als Spotify biedt Napster voor €9,95 per maand oneindig muziek, uit een minstens zo indrukwekkende muziekbibliotheek. Daarentegen heeft Spotify een gratis variant volgehangen met pop-upadvertenties en reclames tussendoor; na een proefperiode van dertig dagen kost Napster definitief geld.
Hoewel Spotify een te zwaar, traag en rommelig programma is, draait Napster netjes in de browser. Dit brengt enkele nadelen met zich mee: een browservenster is minder flexibel en reageert minder op toetsenbordbesturing. Play- en pauzeknoppen op het toetsenbord of de muis betekenen niets voor het opstandige tabblad waar de muziek vandaan komt. Tevens heeft de browservariant een vrij harde scheiding tussen de ‘Mixer’, waarin de spelende muziek weergegeven wordt, en de muziekbibliotheek. Het is onmogelijk om tussen beide kolommen te slepen. Om nummers uit de mixer naar een playlist te krijgen, is een kleine, makkelijke sleepbeweging onmogelijk: daarvoor dient eerst een ‘meer opties’-knop ingedrukt te worden, om vervolgens op ’toevoegen aan afspeellijst’ te kunnen klikken. Het maakt het aanleggen van een persoonlijke bibliotheek enigszins omslachtig. Tevens valt Napster vaak stil, omdat deze nooit verder speelt dan de aangewezen nummers. Waar Spotify gewoon olijk doorgaat na een gekozen nummer, valt Napster stil en dwingt het de gebruiker iets nieuws op te zoeken. De afspeellijsten en radiofunctie verzachten dit wel, maar toch vraagt Napster meer aandacht van de gebruiker dan soms gewenst is.
De App is overzichtelijk, met dezelfde tinten als de website, afwisselend donkerblauw, zwart en grijs. Er geldt een apparatenlimiet van drie toestellen, naast het onbeperkte gebruik van de browser – zolang er maar een tegelijk afspeelt. Zelfs op mobiele schermen wordt alle informatie helder weergegeven. Zowel eigen muziek beheren als bladeren door nieuwe muziek is makkelijk, al wil het zoeken van een bepaalde artiest of nummer nog wel eens een paar tellen duren. De offline-modus staat het toe om muziek te downloaden voor die momenten zonder internet. De ‘beginpagina’ is razendsnel en laat enorme hoeveelheden muzikale suggesties zien. Desalniettemin lijken alle genresuggesties te beginnen met dezelfde dominante popmuziek: Katy Perry voor pop, Coldplay voor rock, Nicki Minaj voor rap, John Legend voor R&B/Soul en Daft Punk voor elektronica. Om andere muziek te ontdekken zijn er allerlei subcategorieën en -genres om in te bladeren, ieder begeleid door een korte omschrijving en een aantal pareltjes die het genre het belichamen. Zelfs de meest obscure, korstige muziekwereldjes zijn gecategoriseerd. Deze functies zijn niet bepaald nieuw, maar ze zijn wel uitstekend geïmplementeerd. De recensies en biografieën van Spotify komen echter rechtstreeks van allmusic.com en zijn over het algemeen van een veel hogere kwaliteit.
Omdat Napster wezenlijk niets nieuws biedt, komt de vraag naar voren: wat is het nut van een extra streamingdienst? Napster is niet beter dan Spotify, maar zeker ook niet slechter. Ze zijn gelijkwaardig, met enkele, kleine verschillen. Concurrentie is nooit mis, maar muziek wordt al in talloze vormen uitgegeven. Tevens worden streamingdiensten met de dag beruchter, na zware kritiek van o.a. muzikanten Nigel Godrich, Thom Yorke, en recentelijk Zoë Keating en David Byrne. Diensten als Spotify, Napster en Rdio zouden erbarmelijk kleine bedragen uitkeren voor streams aan de muzikanten. Labels zouden voor de rechten al een aardige bom duiten krijgen, en omdat streaming niet bijzonder lucratief is, blijft er weinig over voor de artiesten. Byrne meent zelfs dat de toegankelijkheid om te luisteren en ontdekken van deze diensten een wassen neus is, omdat het uiteindelijk te weinig oplevert voor de kleinere muzikant om door te kunnen gaan. Zo blijven dan alleen de mastodonten van de muziek over.
Of dit werkelijk zal blijken, of dat muzikanten verwend zijn in een verzadigende markt, is nog de vraag. Napster zou iets meer uitkeren dan de concurrentie, dus laat dat een pluspunt zijn.
