Tinie Tempah is een rapper van de nieuwe generatie. Met zijn debuutalbum Disc-Overy liet hij voornamelijk door de Britse hiphopscene een frisse wind blazen. Demonstration, album nummer twee, gaat een stap verder.
Patrick Chukwuemeka Okogwu, zoals zijn echte naam luidt, is een Britse rapper met Nigeriaanse roots. Zijn grootste succes in Nederland behaalde hij dankzij een samenwerking met Swedish House Mafia: ‘Miami 2 Ibiza‘ bereikte een toptienpositie. Daaropvolgende singles konden nooit het succes van die ene evenaren, maar dat neemt niet weg dat Tinie Tempah excentriek is in zijn muziek. Hij valt op door hiphop veelal te combineren met invloeden uit het dance-genre, waardoor een eclectisch geluid ontstaat.
Ten opzichte van zijn debuutalbum is dit de grootste verandering. Er is meer nadruk gelegd op een muzikaal totaalplaatje waarbij er een mix is tussen hoogdravende nummers en relatief rustige liedjes met een boodschap. Zo is ‘Mosh Pit’ een uitstekend concertnummer en kan er gezwijmeld worden op ‘Lost Ones’, waar de rapper bijgestaan wordt door Paloma Faith. Demonstration wordt overheerst door een hoog elektronisch gehalte, wat de definitie hiphop-album doet vervagen. Tinie Tempah refereert hoogstens naar zijn collega’s, waarbij ‘5 Minutes’ neigt naar LL Cool J en ‘Do Till I’ naar collega B.o.B. Enkel ‘Shape’ kan – mede door Big Sean – als volwaardig hiphop-nummer door. Die raps daarentegen zijn vriendelijker en bevatten niet de agressiviteit van menig collega.
De interpretatie van de muziek zorgt voor onderscheid met Tempahs Amerikaanse collega’s en biedt afwisseling in het hiphoplandschap. Het zijn de producers die voor deze dynamiek verantwoordelijk zijn. Dilpo maakt van ‘Trampoline’ een heus twerk-nummer, Eshraque “iSHi” Mughal – eerder al verantwoordelijk voor de hit ‘Written In The Stars – zorgt dat ‘Children Of The Sun’ een grootse boodschap meekrijgt en Naughty Boy speelt in op het gevoel zodra Emeli Sandé de eerste noten van ‘A Heart Can Save the World’ zingt.
