Mike Shinoda heeft met Rick Rubin de handen ineengeslagen om een remixalbum te maken van Living Things, het vijfde album van Linkin Park.Voor de tweede keer (Reanimation; 2002) in het bestaan van de band is er gewerkt aan een dergelijk project.
Ondanks dat Shinoda niet meer van plan was om een bestaand album van Linkin Park te mixen, begon het te kriebelen toen de eerste mix van Living Things gemaakt was. Recharged is een ambitieus project geworden met bijdragen van onder andere dubstep-dj KillSonik, rapper Pusha T en Steve Aoki.
Na de doorbraak van Linkin Park met het album The Hybrid Theory, heeft Shinoda zijn diversiteit als artiest getoond. Naast gitaar spelen kan hij aardig rappen en ook als dj/producer weet hij zijn weg te vinden. Reanimation, het eerste remixalbum, bevatte een complete herinterpretatie van de nummers afkomstig van Linkin Parks debuut. Het succes van het album kenmerkte zich in originaliteit en bovendien bood het de kans aan minder bekende artiesten om hun kunsten vertonen. Ondanks de gemengde ontvangst werd het album gewaardeerd.
In hoeverre fans van de band Recharged zullen waarderen zal blijken met de tijd. Het album is een compleet elektronisch plaatje geworden en de herinterpretatie van de nummers gaat verder dan op zijn voorganger. Gitaren hebben plaatsgemaakt voor het mengpaneel en drums voor een bonkende bass. Het is gedurfd, maar er zijn momenten dat de mix daadwerkelijk het origineel kan doen vergeten. Goed uitpakken doet het daarentegen niet bij elk nummer: Victimized’ is totaal misplaatst, beide remixen van ‘Untill It Breaks’ worden slechter dan het al slechte origineel en ‘Skin To Bone’ wordt teveel van hiphop voorzien. De keuze voor dubstep in nummers als ‘Lost In The Echo’ en ‘Lies Creed Misery’ is een raadsel, want het genre is op zijn retour. Zelfs het enige nieuwe nummer ‘A Light That Never Comes’, een samenwerking met Steve Aoki, is niet wat verwacht kan worden van een dj van formaat.
Er zijn ook uitzonderingen, want een aantal nummers zijn een lust voor de oren. Deze remixes zijn gelikt, bieden herkenning met het origineel maar zorgen bovenal voor een compleet nieuwe ervaring. Enferno pakt ‘Powerless’ met kracht aan en Tom Swoon zorgt ervoor dat ‘Burn It Down’ in een nieuw jasje beter klinkt dan het origineel. De muziek van Linkin Park verschuift op die momenten van een volgepakte concertzaal naar een immens festivalterrein. Het hoogtepunt komt op het einde, want Rick Rubin geeft de samenwerking tussen Steve Aoki en Linkin Park een lichtpuntje met zijn eigen herinterpretatie van ‘A Light That Never Comes’ en baseert deze op ‘Sympathy for the Devil‘ van The Rolling Stones.
