Recensie: 69 – Liefde Seks Senior
Review

Recensie: 69 – Liefde Seks Senior

3 min leestijd
3/5

"Menna Laura Meijer weet de combinatie ouderen en seksualiteit te ontdoen van haar taboesfeer door zeer menselijke portretten zonder opsmuk te tonen van zeventigplussers en hun liefdesbeleving. 69: Liefde Seks Senior is echter geen manifest: er mag best gelachen worden, al is het maar om de openhartige levenswijsheiden van Jeanne of de bakvisachtige schroom van Atie als man Kees over haar boezem spreekt. Natuurlijk zal niet elke pensioengerechtigde zo openhartig zijn over wat hij of zij wel of niet verlangt. Toch lijken de seksuele mores van deze ouderen een stuk vrijer dan de hypocriete moraal van jongere generaties die in Sunny Bergmans Sletvrees aan de orde komt. Zou wijsheid dan toch met de jaren komen?"

Je wilt er toch niet aan denken dat je ouders nog seks hebben? Laat staan je opa en oma. Eén van de laatste taboes wordt geslecht in de documentaire 69: Liefde Seks Senior van Menna Laura Meijer. Ruimhartig vertellen zeventigplussers over hun seksualiteit: als we deze ouderen mogen geloven wordt de vleselijke liefde met de jaren alleen maar beter.

Meijer maakte in 2007 al de tweedelige serie Sexy voor de VPRO waarin jongeren openhartig en ontwapenend praten over hun seksleven en kreeg hiervoor een eervolle vermelding voor de Nipkow Schijf 2008. Haar opa zei na het kijken tegen haar: “de volgende serie wordt voor mij”, waarna Meijer met enige walging wegkeek. De groep zeventigplussers, dikwijls al getrouwd toen de seksuele revolutie begon, groeit echter gestaag. Met het tellen van de dagen en het grijzen van de haren neemt de behoefte aan liefde en genegenheid niet af, zo toont 69, genomineerd op het IDFA voor beste Nederlandse documentaire.

De geïnterviewden zijn buitengewoon openhartig: man Kees (83) tovert een rode blos bij zijn vrouw Atie (81) tevoorschijn als hij vertelt over hun ontmaagding in de struiken op Vlieland, ruim zestig jaar geleden. Jeanne van 84 is bij haar vriendinnen pleitbezorger van het orgasme door middel van de vibrator, dat naar eigen zeggen de spanning van het dagelijks leven haalt en waardoor ze zich weer ‘happy’ voelt. Na de dood van beide partners hebben Addy en Gerard, allebei 72, elkaar hervonden naar aanleiding van een eenmalige partnerruil in de roerige zestiger jaren. Interessant is ook de driehoeksverhouding tussen Wietske (72), haar al geruime tijd dementerende man Chris en de jeugdige (want 66) Fred. Het openlijkst is Hans, de man van 83 die via de website Silver Daddies, naar eigen zeggen een datingsite voor mensen die van oude mannetjes houden, Xander heeft ontmoet. In zijn ruim tachtig jaar is dit de eerste keer dat hij seks en liefde weet te verbinden. Er zijn zelfs beelden van hun liefdesspel, zij het niet expliciet. De jongere Xander blijft altijd met zijn gezicht buiten beeld.

Nu roept het thema om flauwe grappen en voyeurisme en zou Meijer hier met gemak succesvolle schaamtejournalistiek à la SBS6 van kunnen maken, een hitsige reality-variant op Benidorm Bastards . Ook ligt sentimentalisme op de loer: wat is er nu schattiger dan een paar dat na zestig jaar nog steeds smoorverliefd is en daartegenover schrijnender dan een vrouw die grient op het bed van haar man die tot communiceren niet meer in staat is? Maar ook al zitten deze beelden in de documentaire verwerkt, de wijsheid en de luchtigheid waarmee de ouderen spreken maken hen intelligent en zelfbewust. Hoewel in het begin van de documentaire de fragmenten nogal snel opvolgen, waardoor de draad kwijt wordt geraakt wie wat nu precies doet, worden de mensen gaandeweg de documentaire vertrouwd en wekken ze dikwijls de sympathie van de kijker op. Deze personen zijn dan ook geen perverse anomalieën, maar gewone ouderen die nog volop in het leven staan.