Op de belangrijkste vraag in de Westerse Wereld is maar één juist antwoord: zoute popcorn. Of je het nou voor- of achterin de zaal opeet, met een 3D-bril op of niet, eventueel met M&M’s erbij: zoute popcorn. En dag 28: de film die je in de bioscoop had/zou willen zien.
L’Enfer van Henri-Georges Clouzot is door een veelvoud aan redenen nooit afgemaakt. Onlangs is hier de documentaire L’Enfer d’Henri-Georges Clouzot over gemaakt, met enkele beelden uit de film. Deze beelden, experimenten in belichting en kadrering met Romy Schneider in de hoofdrol, zijn van een ongekende schoonheid en hebben zelfs op een klein scherm een hypnotiserende werking op me. Op een groot scherm, een hele film lang, moet dit het mooiste zijn wat ooit is gemaakt.
Er zijn veel films zijn die ik graag nog eens op het grote doek zou willen zien, maar bovenaan mijn lijstje staat 2001: A Space Odyssey. Thuis op de bank is deze film absoluut al indrukwekkend en fascinerend, maar in de bioscoop moet de ervaring nog vele malen intenser zijn. Hoewel met name het laatst half uur van de film mij voor raadsels stelde, zou ik juist dit deel graag in de bioscoop zien. De bijna tien minuten durende scène waarin de hoofdpersoon zich door een abstracte vorm van tijd en ruimte beweegt, met bijbehorende indringende muziek, moeten in de bioscoop een geweldige ervaring zijn. Op het kleine scherm is deze scène immers al hypnotiserend.
De 3D-technieken die James Cameron voor Avatar heeft gebruikt, blijken revolutionair te zijn. Ik heb dit echter nooit mogen ervaren, want ben simpelweg vergeten om naar de bioscoop te gaan. Dit komt mede omdat ik nog steeds een hekel heb aan de 3D-brillen en blijf ik het een onnodige toevoeging vinden. Misschien had ik deze toch een kans moeten geven, want de reacties uit de omgeving waren overweldigend. Aan Camerons werk twijfelde ik niet, maar het duurdere bioscoopkaartje vond ik totale onzin. Nog steeds weet ik niet of dit echt het zo is, de film is op blu-ray in ieder geval super.
