Resident Evil: Revelations 2 is een survival horror game en het nieuwste spel in de Resident Evil reeks. Capcom heeft het spel in vier episodes uitgebracht, elke week één met afgelopen week het laatste deel.
In dit deel speel je onder andere als Claire Redfield, een bekende van de serie, en Moira Burton. Ze zijn ontvoerd en zitten vast op een eiland waar de zogeheten “Afflicted” zich bevinden, gemuteerde monsters die niet bepaald vriendelijk zijn. Ze worden door een onbekende persoon genaamd de “Overseer” bekeken en doen er alles aan om te ontsnappen. Barry Burton komt naar het eiland om de twee te redden. Hier komt hij een klein meisje Natalia tegen en samen met haar gaan ze op zoek naar de twee.
In Resident Evil: Revelations 2 draait het om teamwerk; je speelt afwisselend met Claire en Moira, of Barry en Natalia. Beide duo’s functioneren anders. Zo heeft bij Claire en Moira de één een pistool en heeft de ander een zaklamp om te helpen. Terwijl Natalia vooral haar kleine lichaam gebruikt om door dingen te kruipen of onopgemerkt langs monsters te glippen, is Barry er voor de vuurkracht. Dit werkt op zich goed en zo moet je binnen een duo tussen twee personages afwisselen om soms puzzels op te lossen. Helaas zijn de puzzels amper puzzels te noemen, de oplossingen zijn dikwijls te simpel voor woorden en zo worden het eerder vervelende handelingen die je moet uitvoeren, dan een uitdaging voor het intellect. Vaak voelen ze hierdoor meer als een rechtvaardiging voor het gebruik van het buddy-systeem, dan iets anders. Wat wel goed werkt, zijn de onzichtbare monsters. Barry kan deze helemaal niet zien maar voor Natalia verschijnen ze als rode wolkjes in de lucht. Zo kan je overschakelen naar Natalia om te zien waar monsters zitten, om deze vervolgens te doden met Barry.
Zo zit eingelijk het hele spel vol met onverklaarbare momenten van ongelijkheid qua niveau. Sommige puzzels zijn saai en veel te simpel, maar twee episodes later zitten er opeens een paar hele uitdagende en creatieve puzzels tussen. Dit geldt voor het verhaal ook. Al met al zorgt het verhaal voor een oprecht gevoel van mysterie en gruwel en wil je per se doorspelen omdat je wilt weten hoe het verder loopt. Met een geweldige sfeer in de omgeving op het eiland en gruwelijke vijanden zit je continu op het puntje van je stoel. Maar helaas, waar het verhaal soms geweldig spannend is en een personage zoals Natalia mysterieus is en goed in elkaar zit, heb je ook een personage zoals Moira die de toon volledig misslaat. Gedurende bijna het hele spel ergerde ik me aan de grofgebekte Moira, die overduidelijk over moest komen als een verwarde tiener die er allemaal geen zin in heeft. Nu schijnt haar dialoog bij sommige stukken in het Japans een stuk genuanceerder en beter te zijn, maar daar hebben wij helaas niks aan.
Visueel gezien is het spel briljant. Alle visuele aspecten dragen bij aan de ongemakkelijke, gruwelijke en mysterieuze sfeer die niet vaak genoeg genoemd kan worden. Daar draait het spel uiteindelijk namelijk om. De gameplay, het verhaal en de graphics. Alles staat in dienst van de sfeer. Dat doet het spel dan ook bijzonder goed. Waar de gameplay en het verhaal zijn ups en downs hebben, blijft de sfeer gedurende het hele spel consequent. De hele tijd voel je je erbij betrokken en weet je dat je voorzichtig moet zijn omdat gevaar overal op de loer kan liggen.
Het verhaal kan twee verschillende eindes hebben, gebaseerd op een keuze gedurende het spel. Het ene einde zorgt voor een bijzonder grote anticlimax, de andere voegt behoorlijk wat toe. Denk hierbij aan een extra gevecht tegen een eindbaas en een meer ontwikkeld verhaal. Alhoewel het vanuit een creatief standpunt gezien interessant is, zou je eigenlijk willen dat je alleen het tweede einde zou kunnen krijgen, om grote teleurstellingen te voorkomen.
Naast het verhaal, bestaande uit vier episodes, heb je ook nog Raid Mode waarin je in verschillende situaties tegen verschillende monsters wordt geplaatst. Dit brengt een heel erg “arcade” gevoel met zich mee en, alhoewel het een oud concept is, werkt het goed omdat verschillende vijanden een verschillende aanpak vereisen. Bij deze modus gaat het, in tegenstelling tot bij het verhaal, om het schieten en op basis van je prestaties kan je beloningen krijgen, zoals bijvoorbeeld nieuwe wapens. Alhoewel geen extreem grote toevoeging, zorgt deze modus voor best wat speelplezier.
Resident Evil: Revelations 2 heeft op vrijwel elk vlak zeker zijn pieken en dalen, maar vanwege een briljant neergezette sfeer blijft het over het geheel toch een interessant spel en is het zeker waardig voor deze geroemde franchise.
