Electronic Arts is met de Battlefield-serie een nieuwe weg ingeslagen wat betreft het thema waarin de game zich afspeelt. Waar de strijd bij de voorgaande delen tussen soldaten speelde is het nu de beurt aan agenten en criminelen.
In tegenstelling tot de vorige Battlefield-games is Battlefield: Hardline niet ontwikkeld door DICE, maar door Visceral Games, ook wel bekend van de Dead Space-games. Door hun prestaties met de Dead Space-reeks zijn de verwachtingen wat betreft de verhaalmodus hoog gezien deze bij Dead Space goed is verzorgd. De ontwikkelaars hebben het militaire thema aan de kant geschoven en hebben een game ontwikkeld waarin agenten en criminelen centraal staan. Hier is zowel de singleplayer als meerdere multiplayer-modi op on ontwikkeld. Na de open en gesloten beta is de release van de game uitgesteld om de feedback van de gamers te verwerken in de game en te optimaliseren voor de release. Daarbij wilden ze ook voorkomen dat Battlefield: Hardline dezelfde opstartproblemen zou ervaren als Battlefield 4. Bij deze release werden spelers geteisterd door server problemen die lang aanhielden. Ook Battlefield: Hardline heeft in zijn eerste week wat server problemen gehad door de drukte, maar gelukkig verliep dit stukken beter en kunnen spelers lekker online knallen.
Je kruipt in de huid van Nick Mendoza, een rechercheur in het begin van zijn carrière. Mendoza gaat op pad met zijn nieuwe partner Carl Stoddard en het duurt niet lang voordat Mendoza belandt in een wereld vol corruptie en bedrog. Wanneer Mendoza niet meewerkt aan de louche zaken wordt hij erin geluisd en belandt achter de tralies. Nadat Mendoza is uitgebroken gaat hij op zoek naar de verantwoordelijke om wraak te nemen. De volledige singleplayer is als een serie neergezet, zo bestaat het uit tien afleveringen en wordt het op een Netflix-achtige manier getoond op je TV. Spelers selecteren een aflevering en worden middels een korte intro of terugblik de aflevering ingeleid. Visceral Games heeft hier goed op ingespeeld gezien series en diensten als Netflix erg populair zijn de laatste tijd. De complete singleplayer wordt als serie beleeft waarin jij de hoofdrol speelt en dat is tof.
Helaas is gameplay minder spectaculair. In het begin is alles nog nieuw en verfrissend en speelt Battflield: Hardline anders dan andere shooters. Door middel van wat tips raak je bekend met de knoppen en acties die je als detective kunt uitvoeren. Denk hierbij aan richten van je wapen en het tonen van je badge. Bij het tonen van je badge worden criminelen onder schot gehouden en kun je ze arresteren. Dit wordt beloond met punten waarmee je in niveau stijgt en wapens kan vrijspelen. Als Mendoza krijg je te maken met zware criminelen in de drugswereld, maar deze zware criminelen lijken erg onder de indruk wanneer er een politie badge voor zijn neus wordt gehouden. Wanneer je ze goed onder schot houdt laten ze al gauw hun wapen vallen en smeken ze zowat om ze niets aan te doen. Het arresteren wordt beter beloont dan het neerschieten en nodigt de speler meer uit om tactisch te werk te gaan en meer te sluipen. Hierdoor beleef je een nieuwe ervaring die je niet kent uit eerdere Battlefield-games. Aan de andere kant hadden ze wel mogen zorgen voor meer variatie. Na je dertigste arrestatie wordt het nogal eentonig, net als de antwoorden van de criminelen die je arresteert.
Helaas zijn dit niet het enige minpunten aan de singleplayer. Zo wordt je regelmatig geconfronteerd met vaste gebeurtenissen op bepaalde punten. Wanneer je bijvoorbeeld dood gaat en het stuk opnieuw moet doorlopen dan valt al gauw op dat vijanden op dezelfde plekken tevoorschijn komen als de keer ervoor. Dit geldt ook bij achtervolgingen, auto’s van vijanden vliegen keer op keer op exact dezelfde tijd voor je door of proberen je te rammen. Daarnaast is de kunstmatige intelligentie van de vijanden ook ver te zoeken. Bij het horen van een schot zijn ze op hun hoede, maar gaan verder niet de ruimte in om te kijken wat er aan de hand is. Al deze punten zorgen ervoor dat de singleplayer tegenvalt en had veel meer potentie kunnen hebben. Het was wellicht al leuker geweest om Mendoza maar een beperkt aantal handboeien te geven zodat je beter moet nadenken over wie je arresteert. Nu ben je voorzien van een ongelimiteerd aantal handboeien wat het niet erg realistisch maakt.
Al jarenlang weten ze in de Battlefield-franchise een sterke multiplayer neer te zetten en zo ook in Battlefield: Hardline. Gezien de game is opgezet in een agenten en criminelen thema vraagt dit om klassieke gebeurtenissen zoals een bankoverval of het stelen van auto’s. Daarom zijn er in Battlefield: Harldline verschillende nieuwe modi toegevoegd waaronder Heist. Het doel is simpel, de criminelen moeten proberen een kluis te kraken en er met de buit vandoor te gaan en het is de taak aan de agenten om dit tegen te gaan. Het lijk simpel, maar niets is minder waar. Het is knap lastig om de buit te stelen als er een politiekorps in je nek hijgt. Een duidelijk verschil tussen Battlefield: Hardline en de vorige delen is dat het speltempo een stuk hoger ligt. Er is een duidelijk gebied waar continu actie is. Dit brengt ook gelijk nadelen met zich mee. Wanneer je in een team zit en je selecteert een teamspeler waarbij je in het spel wilt komen is de kans erg groot dat je gelijk wordt neergeschoten. Dit kan altijd wel een keer gebeuren, maar het lijkt erop dat dit bij Battlefield: Hardline vaker gebeurt dan dat we gewend zijn van andere delen. Wellicht komt het ook dat de maps kleiner zijn, maar toch ook de mogelijkheid hebben om in totaal met 64 spelers tegelijk te spelen. Dit is voor de modi en de maps net te veel van het goede.
Voor wat minder drukte zijn er ook modi aanwezig zoals Crosshair. Hierin moeten de agenten een VIP beschermen en escorteren naar een specifieke locatie. De criminelen moeten dit voorkomen door de VIP uit te schakelen voordat de tijd op raakt of dat de VIP op de veilige locatie is. Er wordt vijf tegen vijf gespeeld in een redelijk kleine map. Er zijn daarom ook geen voertuigen aanwezig om snel naar de andere kant te komen. Crosshair is een erg vermakelijke modus en duurt niet al te lang gezien je maar vijf tegenstanders hebt. De duur van de potjes zijn ook erg kort omdat je niet meer terug kunt wanneer je bent neergeschoten. De speler dient te wachten tot het volgende potje. In het begin is dit even wennen en vervelend, maar na enkele potjes stoort het niet meer want met een beetje geluk kan je na twee minuten weer aan het volgende partijtje beginnen. Daarnaast is er de modus Hotwire, hierin is het de taak aan de criminelen om een aantal gemarkeerde auto’s te stelen waarbij de agenten dit moeten voorkomen. Het is verrassend leuk wanneer je in een gestolen auto rijd en “Whoop whoop It’s the sound of tha police” galmt uit je speakers. Hotwire zorgt voor hoge snelheid in de game en vereist een vlugge coördinatie om tijdens de achtervolging je tegenstanders neer te schieten. Het is erg vermakelijk en verfrissend om de nieuwe modi te spelen en de game onderscheidt zich hierdoor van de eerdere delen. Naast deze nieuwe modi zijn ook de traditionele modi Team Deathmatch en Conquest aanwezig. De formule in deze modi staat als een huis en zijn vaak de favoriete in multiplayer shooters.
