Review: FlatOut 4: Total Insanity

Thom van den Hork, 21 maart 2017
Profiel
FlatOut 4: Total Insanity is een vermakelijke racegame, maar laat vooral grafisch gezien behoorlijk wat steken vallen. De carrièremodus is af en toe te moeilijk en gaat ook wat snel vervelen. De echte kracht van dit spel zit meer in de multiplayer, ook al zijn niet alle spelmodi hier beschikbaar. Het spel is in ieder geval beter dan wij hadden verwacht, gezien het vorige deel, maar minder leuk dan wij gehoopt hadden.

FlatOut 4: Total Insanity is een arcade-racer die in 2015 al is aangekondigd door Bigben Interactive. Het is een vervolg op het in 2011 uitgebrachte, FlatOut 3: Chaos & Destruction, die behoorlijk wat kritiek over zich heen kreeg. De eerste twee FlatOut-games, die stammen uit het PlayStation 2-tijdperk, deden het aanzienlijk beter.

Dit spel is gemaakt door de Franse ontwikkelaar Kylotonn Racing, bekend van WRC 5 en WRC 6. Beide WRC-spellen werden werden matig tot redelijk beoordeeld door de critici, dus laten we hopen dat ze beter hun best hebben gedaan voor FlatOut 4: Total Insanity.

FlatOut 4: Total Insanity heeft behoorlijk veel verschillende speelmodi tot zijn beschikking. De twee grootste zijn de carrière- en FlatOut-modus, beide zijn gericht op een singleplayer-ervaring. In de carrièremodus zijn er drie verschillende competities die weer verschillende races, toernooien en af en toe ook een destruction derby bevatten. Het doel van de carrièremodus is vrij eenvoudig: probeer zo hoog mogelijk te eindigen. Wanneer je hierin slaagt en minimaal als derde eindigt, speel je weer nieuwe  races vrij.

Het klinkt allemaal vrij standaard voor een racegame en dat is het eigenlijk ook wel, maar waar bij andere spellen de carrièremodus weet te boeien, is dit niet het geval voor FlatOut 4: Total Insanity. In het begin zijn de races nog best te doen, maar op een gegeven moment voelt het meer als iets dat je moet doen dan als iets wat je ook echt wilt doen. Wat niet meehelpt daarbij is dat de moeilijkheidsgraad op sommige momenten behoorlijk hoog is, waardoor het bijna niet mogelijk is om vooraan te eindigen. Dit is overigens ook sterk afhankelijk van de start, want deze ontaard soms in totale chaos (is ook een beetje de bedoeling van het spel) waarbij auto’s alle kanten op schieten. Wanneer de start een stuk minder chaotisch is, is het wat eenvoudiger om naar voren toe te rijden.

Het meest lastige onderdeel van de carrièremodus is het nieuwe racetype Assault. Dit lijkt nog het meest op een soort van Mario Kart, maar dan niet met mooie gekleurde banen en bijbehorende personages. Tijdens het rijden heb je de mogelijkheid om verschillende items te gebruiken om je tegenstanders onderuit te halen, zoals plaatselijke explosies en rollende bommen. Na het spelen van een potje Assault weet je ook waarom het spel FlatOut 4: Total Insanity heet. Het is totale chaos en op sommige stukken compleet gestoord. Ook al is er geen blauw schild aanwezig in dit spel, het winnen van dit onderdeel heeft meer met geluk te maken dan met je vaardigheden.

De FlatOut-modus brengt gelukkig een stuk meer plezier dan de carrièremodus. Deze modus bestaat uit verschillende mini-games die er altijd om draaien dat de chauffeur uit de auto vliegt, soms zo ver mogelijk en soms zo hoog mogelijk. Zo is er bijvoorbeeld ook mini-golf, waarbij het doel is om een hole-in-one te `slaan` en bier-pong, waarbij je een zo hoog mogelijke score moet zien te behalen. De mini-games in de FlatOut-modus zijn lekker simpel en leuk om te doen, maar toch verliezen ze op een gegeven moment hun aantrekkingskracht.

Naast de verschillende singleplayermodi bevat FlatOut 4: Total Insanity ook nog de multiplayer-optie, deze is zowel online als offline beschikbaar. De multiplayer heeft een beperkt aantal speeltypes waaruit je kunt kiezen. Je kunt dezelfde type races doen als in de carrièremodus, maar die zijn hier wel een stuk leuker om te doen, omdat je hier niet tegen dezelfde problemen aanloopt. Zo kun je hier bijvoorbeeld elke auto kiezen die je wilt en ben je niet gebonden aan de beperkte mogelijkheden die je voorgeschoteld krijgt in de carrièremodus. Naast de gewone races kun je ook nog kiezen voor Death Match, Capture the Flag en Survivor, verschillende speltypes die je normaal gesproken tegenkomt in FPS-games.

Nou draait dit spel misschien meer om de gameplay, die best wel in orde is, dan om grafische pracht, maar wanneer je naar FlatOut 4: Total Insanity kijkt heb je meer het idee dat je een spel speelt van de vorige generatie. De omgeving is over het algemeen best redelijk, maar de auto’s zijn niet mooi vormgegeven en ook het schademodel is niet realistisch. Wanneer je een flinke botsing maakt, verwacht je ook behoorlijk wat schade aan de auto, maar dat is niet altijd het geval. Toch moet je jezelf wel afvragen hoe belangrijk dat is bij dit soort spellen.

FlatOut 4: Total Insanity is een vermakelijke game, wanneer je de tekortkomingen voor lief neemt. De carrièremodus en mini-games in FlatOut-modus worden al redelijk snel saai en grafisch gezien lijkt het meer op een spel van de vorige generatie. Toch heeft het spel een bepaalde aantrekkingskracht en weet het vooral te boeien in de multiplayer-modus. Mensen die zich hebben vermaakt met eerdere versies van deze serie, zullen ook aan deze game het nodige plezier beleven. Maar vergeet vooral de titel van het spel niet: Total Insanity, want dat is het spel wel op sommige punten.