InnerSpace
Review

Review: InnerSpace

2 min leestijd
3/5

"Met een prachtige audiovisuele vormgeving weet InnerSpace een heerlijk rustieke ervaring te bieden. Soms wel wat té, waardoor je niet echt wordt geprikkeld om verder te spelen. Daarnaast laat het camerawerk ook wat te wensen over."

InnerSpace begon zijn leven zo’n drie jaar geleden op het crowdfunding-platform Kickstarter. Het is een bijzondere game die draait om het verkennen van bizarre werelden terwijl het de speler zijn eigen verhaal laat maken door interactie met de omgeving aan te gaan. Het valt hierdoor te vergelijken met games als Journey, Abzu en Oure.

Het verhaal speelt zich af in een post-apocalyptische wereld waarin een omgekeerde zwaartekracht planeten uit elkaar trekt en de horizon heeft laten verdwijnen. De speler neemt als cartograaf positie in een klein vliegtuigje en dient vreemde, maar prachtige omgevingen te verkennen. Deze werelden zijn gecreëerd door oude krachten die hun energie uit zwevende bollen halen. Als speler is het jouw taak om deze te verzamelen, zo vertelt een mysterieuze opdrachtgever je via de radio.

InnerSpace

Al snel na het opstarten van InnerSpace blijkt dat de game een erg laag tempo heeft. Dit is geen vlotte ruimteracer waarin je van planeet naar planeet scheurt, maar eerder een zweefvliegtuigsimulator die je helemaal zen probeert te maken. Net zoals bij eerdergenoemde titels, lukt dit vrij aardig. De prachtig vormgegeven werelden en sfeervolle, rustieke muziek zorgen voor een aangename ervaring. Het ontwerp speelt hierin een essentiële rol. Tijdens het rondvliegen blijft het scherm vrij van aanwijzingen: er is geen kaart of kompas dat je de weg wijst. De manier waarop je door de wereld zweeft, lijkt hierdoor helemaal te zijn overgelaten aan de speler. Met dit grote gevoel van vrijheid is het een heerlijke onderbreking van het reguliere game-geweld.

Wel lijkt het soms allemaal wat té vrijblijvend. Van een echt doel is geen sprake en dit laat de game weinig uitnodigend aanvoelen. Tussen speelsessies door krijg je nooit het gevoel dat de game je terug weet te trekken: wanneer je het spel afsluit, blijft het je niet lang bij. Ook staat het camerawerk vaak haaks op de verdere ervaring. De camera blijft compleet gefixeerd op het vliegtuig, wat soms voor een gevoel van zeeziekte zorgt: niet ideaal voor een game die juist een gemoedelijke ervaring probeert te bieden. InnerSpace is dus geen topper zoals Journey, maar weet zich wel op genoeg vlakken te onderscheiden. Zeker wanneer je op zoek bent naar iets om je gebruikelijke sessies Call of Duty of Destiny op te breken, kan deze game weleens uitkomst bieden.