Review: Travis Strikes Again: No More Heroes

Joost Klein Middelink, 16 januari 2019
Profiel
Travis Strikes Again: No More Heroes is een aangename hack-and-slash-game die helaas snel eentonig aanvoelt. De basisgameplay is prima, maar de levels zijn snel repetitief en de vaardigheden zijn weinig bijzonders. Met twee spelers wordt het nog enigszins leuk, maar veel biedt de game niet.

Travis Strikes Again: No More Heroes is een spin-off van de No More Heroes-serie en draait vooral om de arcade-actie waar de serie bekend om staat. De ontwikkelaar is wederom Suda51, wat betekent dat fans direct weten wat voor rariteiten ze in huis halen. Lees hier onze ervaring met Travis Strikes Again.

Bij het opstarten van het spel, leren we over het verhaal achter de spin-off. Travis was vroeger een huurmoordenaar die graag de beste wilde zijn en zo een hoop mensen heeft afgeslacht, maar nu wil onze held graag tot rust komen. Daar komt verandering in zodra Bad Man, de vader van een personage dat Travis heeft vermoord in No More Heroes 2, de caravan van Travis betreedt; hij wil namelijk wraak voor wat zijn dochter is aangedaan. Terwijl Travis met de Death Drive Mk II speelt, een vervloekte console, worden ze beiden opgeslokt door dit apparaat. Nu moeten ze allebei de spellen doorlopen om vrij te komen. Daarbij komt nog dat als je alle zes games uitspeelt, je wens in vervulling gaat.

Na deze typisch vreemde en bizarre intro, mogen we het eerste ‘spel’ doen. Daarin krijg je kort uitleg over de besturing en hoe het spel werkt ten opzichte van de andere No More Heroes-games. Met een knop doe je een reeks snelle aanvallen en met de ander een langzamere sterke aanval. Net als in de vorige delen dien je jouw laser-katana op te laden om überhaupt schade aan te richten. Dit kun je met een stick doen, maar met het bewegen van je controller gaat het sneller. Verder heb je nog speciale vaardigheden die je gedurende het spel tegenkomt, zoals een schot waarmee je de tegenstanders verdwaast of een bom om veel schade aan te richten.

Na deze uitleg ga je het eerste level door waar je geïntroduceerd wordt aan de verschillende vijanden. In het begin is het simpelweg dat de ene aanval beter op een vijand werkt dan de andere, maar later ontmoet je wezens die meer strategie nodig hebben dan een paar klappen uitdelen. Uiteindelijk zul je veel van dezelfde tegenstanders tegenkomen, wat enigszins repetitief is.

Elk ‘spel’ wat je verkrijgt probeert een nieuwe frisse draai aan de gameplay te geven, maar erg veel variatie is er niet. Vrijwel elk level draait om klassieke hack-and-slash-gameplay, met als twist dat het verhaal achter de eindbazen anders is en daarbij dus ook hun level. Dus ondanks dat elk level zijn eigen trucs heeft, zul je vrijwel dezelfde vijanden moeten verslaan. Zodoende wordt het spel minder interessant naarmate je langer achter elkaar speelt.

Zodoende is Travis Strikes Again: No More Heroes best vermakelijk voor simpel en hersenloos hakwerk, maar haalt het niet de kwaliteit van No More Heroes zoals we die gewend zijn. De verschillende vaardigheden voelen niet bijzonder en de levels zijn weinig anders dan ‘spring door deze hoepels en ga naar het einde’. De rare Suda51-sfeer is zeker aanwezig, maar op veel momenten biedt de game toch niets anders aan dan repetitieve gameplay in een gek jasje. Voor korte speelsessies is het best interessant, maar helaas niets bijzonders. Gelukkig kun je het met z’n tweeën doen om het nog interessant te houden.

Travis Strikes Again is voor deze review gespeeld op de Nintendo Switch. De game moet 18 januari exclusief verschijnen voor Nintendo’s console.