Review: Alita: Battle Angel

Stefan Manenschijn, 24 augustus 2019
Profiel
Alita: Battle Angel overdondert van de eerste tot de laatste minuut. Helaas vergeet de film daarbij soms dat het ook nog een verhaal te vertellen heeft.

Wanneer dokter Dyson Ido (Christoph Walz, Inglourious Basterds) op de schroot een kapotte cyborg vindt, besluit hij haar op te knappen, van een nieuw lichaam te voorzien en haar te vernoemen naar zijn dochtertje Alita. Het blijkt echter niet om zomaar een cyborg te gaan, want Alita (Rosa Salazar, The Maze Runner) beschikt over een behoorlijk arsenaal aan vechtmoves. Ze weet zich echter niets te herinneren van haar verleden. Hoe dit zich verder ontvouwt zien we in Alita: Battle Angel van regisseur Robert Rodriguez (Sin City), die vanaf nu ook in je thuisbioscoop te bekijken is.

Wie de filmposter al eens bekeken heeft, heeft daar ongetwijfeld de naam James Cameron zien staan. De maker van een van de meest baanbrekende visuele spektakels van de laatste jaren (Avatar) heeft zijn medewerking verleend aan Alita en dat is vanaf minuut één duidelijk te zien. De wereld van de film is namelijk overdonderend fraai en fantasierijk vormgegeven. Hoewel praktisch alles digitaal is, is het niet van echt te onderscheiden. Op de manga-ogen van Alita na, heb je nergens het idee met een niet bestaande wereld te maken te hebben.

De beelden komen nog het best tot hun recht in de momenten waarop Alita deelneemt aan Motorball, een populaire sport waarbij deelnemers in een ieder-voor-zich-wedstrijd een bal in een doel moeten krijgen. Daarbij is alles geoorloofd. De scènes deden ons bij vlagen denken aan de spectaculaire achtervolging uit Ready Player One en laten op fantastische wijze zien waartoe computeranimaties in deze tijd in staat zijn.

Door alle overdonderende beelden zou je bijna vergeten dat er ook nog sprake is van een verhaal. Dit is dan ook niet waar Alita: Battle Angel het meest in uitblinkt, al is het zeker niet slecht. Alita leeft in een soort sloppenwijk. De stad Zalem zweeft erboven en daar wonen alleen welgestelde mensen. Helaas wordt met dit feit pas tegen het eind van de film iets gedaan en lijkt dit meer een opmaat naar de onvermijdelijke vervolgen. Daarmee voelt Battle Angel vooral als een introductie van personages, maar door alle nadruk op spektakel wordt deze introductie toch wel iets te veel naar de achtergrond verdreven.

Alita: Battle Angel is een uitermate vermakelijke film die het vooral moet hebben van de onwaarschijnlijk fraaie beelden. Zeker wanneer je in de gelegenheid bent om te kijken in 4K met HDR, zijn er maar weinig recente films die zich kunnen meten aan Alita. Helaas heeft al dit grafische geweld wel een keerzijde, omdat het bij vlagen meer op een showcase lijkt van de computertechnieken die Cameron tot zijn beschikking heeft. Gelukkig laat de film meer dan genoeg ruimte voor vervolgen en als daarin het verhaal iets minder wordt ondergesneeuwd, staat ons nog een leuke filmserie te wachten!