Ook in 2019 zijn Pokémon-kaarten nog leuk

Rutger Engel, 01 december 2019
Profiel

Veel mensen zullen zo’n vijftien tot twintig jaar geleden Pokémon-kaarten verzameld hebben. Het maakt niet uit of je dit nou deed om een volledige verzameling te krijgen, om handjeklap te spelen met je vrienden of om zelfs te strijden in het kaartspel. Om de komst van de nieuwe set “Sun & Moon – Cosmic Eclipse” te vieren, hebben wij een middag “les” gehad van een echte Pokémon Professor en kunnen je vertellen: ook in 2019 zijn Pokémon-kaarten erg leuk.

Op de basisschool verzamelde ik zoveel mogelijk Pokémon-kaarten, voor de wat serieuzere mensen wordt dit de Pokémon TCG genoemd, ter info. Ik ruilde regelmatig met vrienden om mijn collectie uit te breiden en mijn favoriete Pokémon te krijgen, natuurlijk het liefst glimmend. Ieder kind was zich er wel van bewust dat er een heel kaartspel omheen bestond waarmee je decks kon bouwen om tegen elkaar te strijden, maar voor de meesten was dit veel te ingewikkeld. Daarom waren we blij om uitgenodigd te worden voor een workshop met een Pokémon Professor.

Een Pokémon Professor is binnen de Pokémon TCG iemand die zich inzet voor de community en de regels genoeg begrijpt om als scheidsrechter te kunnen werken bij officiële wedstrijden. We kregen een uitleg over het kaartspel en eigenlijk was het meteen duidelijk: het is allemaal niet zo ingewikkeld. Iedereen, jong of oud, kan in een paar minuutjes de basisregels leren en met een simpel deck lekker gaan spelen met een vriend of vriendin. Wees ook niet bang dat je per se honderden euro’s neer moet gaan leggen om plezier te hebben: met een starterdeck van zo’n vijftien euro hebben wij ons al prima vermaakt.

Opvallend is dat zelfs met de beginnerdecks die we gebruikten, er ondanks de enorme eenvoud toch genoeg strategie was. Interessante keuzes zorgden voor volledig verschillende uitkomsten van een potje en als dit al met een starterdeck het geval is, kan je nagaan hoe diepgaand het kan worden met ingewikkeldere kaartencombinaties. Wij speelden met een deck dat veel gras-Pokémon had tegen een deck dat veel vuur-Pokémon had, wat als een onoverkoombaar nadeel voelde. Toch merkten we na een paar keer proberen dat met een paar slimme keuzes (en een beetje geluk) er best te winnen viel. Elk potje had weer net andere keuzes en daardoor een volledig ander verloop, wat het spelen erg fris houdt. Al helemaal als je verzameling van kaarten beetje bij beetje uitgebreid wordt, zal je ongetwijfeld merken dat geen twee decks hetzelfde werken en geen twee wedstrijden hetzelfde verlopen.

Een groot voordeel van het Pokémon-kaartspel is dat het iets is dat je met andere mensen doet, maar waarbij je toch je eigen comfortzone kan behouden. Niet elk kind (of elke volwassene) vindt het even makkelijk om met medeleerlingen, of zelfs volledige vreemdelingen op een lokaal toernooitje, samen te spelen. Bij kaartspellen heb je het voordeel dat je je eigen helft van het speelveld hebt. Hier heb je je eigen deck met je eigen kaarten en je eigen plan. Dit zorgt voor een hele vertrouwde zone waardoor het voor iedereen makkelijker is om met Jan en alleman eens een potje te proberen: het is niet zo confronterend als meteen gaan voetballen met een wildvreemde, niet dat daar iets mis mee is. Maar toch, je zit wel tegenover een echt persoon en die gezelligheid is er hoe dan ook. Het is een uitstekende manier om nieuwe mensen te leren kennen, of je nou jong of oud bent.

En dan is er nog het verzamelaspect. Of het nou Ash Ketchum is die alle Pokémon wil vangen in de televisieserie, of dat je de hele Pokédex wilt vullen in de games: verzamelen is altijd een groot onderdeel geweest van Pokémon. Ook bij het kaartspel is dit natuurlijk een vermakelijk aspect. Het leuke is ook dat iedereen om zijn eigen redenen kan gaan verzamelen. Wil je zoveel mogelijk verschillende kaarten hebben om de sterkste decks te bouwen? Dat kan. Wil je alle kaarten van een set hebben om in een groot verzamelboek te stoppen en om gewoon trots op te zijn? Dat kan ook. Of wil je simpelweg de glimmende varianten van je favoriete Pokémon? Ook dat is een prima reden. De nieuwe kaarten zien er goed uit en er zijn een boel verschillende grafische stijlen. Zo zijn er kaarten die direct uit de animatieserie lijken te komen, maar sommige zien er ook heel getekend uit en andere hebben een klei-achtig uiterlijk dat doet denken aan Wallace & Gromit.

Al met al was een middagje Pokémon TCG meer dan genoeg om ons weer helemaal enthousiast te maken voor dit fenomeen. Er is voor ieder wat wils te vinden en iedereen kan verzamelen of spelen om zijn eigen redenen. Daarnaast is het een uitstekende en ontspannende manier om nieuwe mensen te leren kennen en tegelijkertijd lekker strategisch bezig te zijn.