Doorgaan naar artikel
Joost Klein Middelink
Joost Klein Middelink
Gameredacteur / Bordspellenredactiemanager / Eventmanager
Profiel

Conclusie

La Casa De Papel: Escape Game is een leuke escape-beleving, al zouden wij streng willen aanbevelen om met hoogstens twee personen het spel te spelen, aangezien je anders vaak niks aan het doen bent. De variatie van puzzels is tof en het speelt lekker weg, al komen er wel enige dubbelzinnigheden voor.

Laatst mochten we al aan de slag met La Casa De Papel, een geheime rollen-spel omtrent de zeer populaire Netflix-serie, nu kregen we ook nog La Casa De Papel: Escape Game op de deurmat. In dit spel moeten jij en tot zeven andere spelers proberen te ontsnappen uit de Spaanse bank met de buit. Daarvoor moet je vele puzzels zien te doorgronden in beperkte tijd. Lees hier over onze ontsnappingspoging.

La Casa De Papel: Escape Game Foto: Joost Klein Middelink

Je kunt deze escape game doen met een tot acht spelers waarbij je het proces doorloopt van de bekende bankoverval uit de serie. Je verdeelt de acht personages onder de spelers, bij minder dan acht spelers krijgen sommige mensen meerdere personages. Deze beschikken over een bepaald voorwerp of hint die je ergens in het spel nodig gaat hebben. Om te kunnen ontsnappen moet je vijftien stappen ondernemen en bij elke stap dien je een puzzel op te lossen en een viercijferige code in te vullen. Deze kun je in het boekje controleren of op de website invullen. Bij elke puzzel kun je drie hints krijgen of om de oplossing vragen.

Het kostte even tijd om op te starten vanwege het vele leeswerk, maar eenmaal gestart waren we lekker op dreef. Stukje bij beetje krijg je voorwerpen en instructies hoe je het beste de bankkluis kunt openen en met het geld kunt ontsnappen. De variatie tussen de stappen was groot, dus het was fijn om niet telkens dezelfde type puzzels te hoeven doen.

Wat wel al snel duidelijk werd, was dat het aantal spelers waarmee je het spel kan doen een bizarre weergave is. Wij speelden de La Casa De Papel: Escape Game met vier spelers, maar het kwam vrijwel constant voor dat er slechts een en zelden twee spelers zich met een puzzel konden bezighouden. De overige spelers kunnen alleen de al bekende kaartjes bekijken, de afbeeldingen van de personages bestuderen of praten over hun bezigheden van de afgelopen week. Het spel is zodanig lineair dat er ook geen hints of instructies liggen die ze alvast kunnen bestuderen, iets dat met andere escape room-spellen wel vaak kan. Wij kunnen ons dan ook niet voorstellen dit spel met acht spelers te doen, gezien er dus regelmatig zes spelers uit hun neus kunnen eten.

La Casa De Papel: Escape Game Foto: Joost Klein Middelink

Ook zullen kleurenblinden het flink lastig krijgen met een hoop puzzels, aangezien daar gebruik wordt gemaakt van vergelijkbare kleuren die je moet zien te onderscheiden. Twee van onze spelers konden dus vaak deze puzzels niet doen en zaten langer te wachten dan de andere twee spelers. Daarbij kwam het tweemaal voor dat we een logisch patroon hadden gevonden dat niet de oplossing voor een puzzel bleek te zijn. Er zijn dus enige toevalligheden die een goede oplossing lijken te zijn. Gelukkig krijg je geen strafpunten voor het foutief invullen van een antwoord, het voelde wel iets jammerlijk aan om op een loos spoor te zitten.

Het klinkt nu alsof La Casa De Papel: Escape Game een slechte ervaring is, maar dat was zeker niet het geval. Doordat de type puzzels erg interessant waren, het verhaal lekker opbouwde richting het einde en er wel degelijk ruimte was voor samenwerking, was het zeker een leuke beleving. Wij zouden alleen wel aanbevelen om het spel met hoogstens twee mensen te spelen voor een optimale ervaring en goed op te letten op eventuele dubbelzinnigheden. Als liefhebber van de serie zeker een leuke escape game, voor onbekenden alsnog vermakelijk voor een uurtje of twee.