Doorgaan naar artikel
Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection
Lisa Groen
Lisa Groen
Redacteur
Profiel

Conclusie

We willen Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection heel graag leuk vinden. Het spel ziet er mooi uit, heeft een aangrijpend verhaal met unieke personages en blinkt uit door het werk van de stemacteurs en de afwerking. Echter bleef het gevoel groeien dat we eigenlijk het vechtsysteem niet echt snapten en veel van de systemen te complex voelden. Uiteindelijk hebben we het spel naast ons neergelegd, ondanks dat we heel benieuwd zijn wat er verder in het verhaal gaat gebeuren.

Sommige mensen zijn echt verzamelaars. Ze verzamelen knuffels, boeken, games en bordspellen. Hun huizen staan vol met een decor wat volledig weerspiegelt waar hun interesses liggen. Het is dan ook niet gek dat veel videogames ook uitreiken naar deze verzamelwoede. Zo heeft eigenlijk elk spel wel speciale “collectibles” die verder helemaal optioneel zijn. Er bestaat echter ook een genre wat volledig draait om verzamelen. Dit zijn, onder andere, de zogenaamde “Monster Collecting” games. De meest bekende variant van dit genre is natuurlijk Pokémon, maar langzaam beginnen steeds meer spellen hun weg uit Japan naar het westen te maken. Van Dragon Quest tot Monster Hunter; monsters verzamelen mag nu in een heleboel series. We hebben de game al eerder mogen previewen. In deze review van Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection nemen we echter een dieper kijkje naar het nieuwste spel in de serie, waar je als “Ranger” banden sluit met monsters om je koninkrijk te redden.

Bij een titel als “Monster Hunter” voelt het misschien een beetje gek dat je monsters gaat verzamelen. De Monster Hunter Stories-serie is echter een spin-off van de hoofdserie, die meer draait om het verhaal achter de wereld, mensen en monsters. In Twisted Reflection speel je een jonge prins(es) van een koninkrijk dat, ondanks rare kristalvorming die steeds sneller opkomt, een relatief vredig bestaan lijdt. Je bent daarnaast een Ranger, wat betekent dat je je voornamelijk bezig houdt met meer leren over de kristalvorming en het in stand houden van gezonde ecosystemen binnen het koninkrijk. De monsters die je tegenkomt lijken erg op dinosauriërs, maar voor de rest lijkt het allemaal nog best onschuldig.

Tijdens de intro van het spel heb je echter al gezien dat het leven niet helemaal rozengeur en maneschijn blijkt. Een zeldzaam monster-ei geeft leven aan een tweeling, wat een slecht voorteken is. Nu, jaren later, groeit het risico op oorlog met een nabijgelegen koninkrijk. Tijdens een gesprek waar je personage bij is blijkt dat dit koninkrijk veel harder getroffen is door de kristalvorming en de problemen die daar bij horen. Jouw taak als Ranger is simpel: voorkom de oorlog door uit te vinden waar de kristallen vandaan komen.

Nu lijkt deze taak heel simpel, maar dat was het voor ons allesbehalve. Sommige systemen in Twisted Reflection hebben wij na zo’n 25 uur speeltijd nog steeds niet helemaal door. Zo lijkt het vechtsysteem vrij duidelijk, met een soort steen-papier-schaar-systeem, echter wordt verwacht dat je van alle verschillende monsters uit je hoofd weet wat voor aanvallen zij gaan gebruiken. Een monster heeft namelijk een voorkeur voor een bepaald soort aanval, maar die kan ook weer veranderen als je verder in het gevecht bent. Ook het vinden van bedreigde monstereieren is makkelijker gezegd dan gedaan. De game legt uit dat je naar kleine monsters hun gedrag moet kijken om hints te krijgen over de locatie, maar dit blijkt een stuk lastiger wanneer je het buiten de tutorial om moet doen.

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection heeft volgens ons het probleem dat er te veel informatie is. Wij spendeerden meer tijd aan het teruglezen van tutorials dan aan het genieten van het verhaal. Dit is enorm jammer, want het verhaal vinden we juist enorm interessant. Toch hadden we vaak het gevoel dat we een gevecht hadden gewonnen of verloren zonder dat wij daar echt invloed op hadden, omdat we simpelweg niet volledig begrepen wat er nou eigenlijk gebeurde. Het vechten voelde voor ons als een noodzakelijk kwaad om verder te kunnen gaan met het verhaal.

Het verhaal van Twisted Reflection is waar de game in uitblinkt. De personages zijn stuk voor stuk uniek en interessant. Het is heel fijn om de combinatie tussen een serieus verhaal met grappige details te zien. De kleine woordgrapjes die de katten maken en het geweldige werk van de stemacteurs laten zien dat er heel veel liefde in deze afwerking is gestopt. Het voelt voor ons nu een beetje alsof we in een spagaat zitten. Aan de ene kant willen we dolgraag doorspelen voor het verhaal, maar aan de andere kant hebben we geen zin in huiswerk om alle monsters hun voorkeuren uit ons hoofd te weten. Uiteindelijk betekent deze tweestrijd dat we de game al eventjes niet hebben opgepakt, ondanks dat we benieuwd zijn naar wat er de personages staat te wachten.

Uiteindelijk willen we Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection heel graag leuk vinden. Er is zoveel goeds aan het spel, maar voor ons lukt het niet om onze problemen met de gameplay aan de kant te zetten. Wij hebben de game op de Playstation 5 gespeeld en zijn enorm te spreken over de visuele kwaliteit en de details qua muziek, personages en stemmen. Toch spendeer je een groot deel van de tijd aan vechten, eieren zoeken en ecosystemen herstellen. Helaas deden wij veel van deze dingen met groeiende tegenzin, waardoor we het spel toch hebben neergelegd.

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection komt op 13 maart uit voor PlayStation 5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2 en pc.