De release van de debuutgame van de Poolse ontwikkelaar Rebel Wolves is aanstaande. Na een eerdere korte blik op The Blood of Dawnwalker, hebben we nu het volledige spel mogen uitproberen. In deze actie-RPG speelt tijd een belangrijke rol in het verhaal. Hoe dat uitpakt lees je in deze review.
The Blood of Dawnwalker speelt zich af in het Europa van de veertiende eeuw, maar dan wel in een fantasiesetting. Vale Sangora wordt geregeerd door een tiran die niet schroomt om bloed te vergieten. Helemaal nadat de Zwarte Plaag dood en verderf zaait. Dit is het moment dat een groep vrakhir (vampiers), onder leiding van Brencis, de huidige leider vermoordt en zijn plaatst inneemt. Dankzij het bloed van de vrakhir verdwijnt de plaag en keert er weer meer rust in Vale Sangora. Maar schijn bedriegt. Elke zondagavond tijdens de kerkdienst moeten alle volwassen inwoners hun eigen bloed afstaan en het bloed van de vrakhir drinken om zo hun onderdanigheid naar Brencis en zijn luitenanten Ambrus, Bakir en Xanthe te tonen.
We maken kennis met Coen, die samen met zijn ouders en jongere broertje en zusjes in een dorpje in het noorden van Vale Sangora woont. Zijn moeder is ziek en zwak en ze zien dan ook op tegen de aankomende kerkdienst. Tijdens deze kerkdienst gebeurt het een en ander waardoor Coens vader, Pieter, besluit om te gaan samenwerken met een verzetsgroep. Dit verzet komt Coen, zijn familie en de inwoners van het dorpje duur te staan. Coen zelf wordt gebeten door Brencis en zijn familie wordt gevangengenomen. Helaas voor Brencis heeft het bijten van Coen onvoorziene gevolgen. Wanneer de dageraad aanbreekt, verandert Coen terug in een mens in plaats van dat hij sterft, zoals gebruikelijk is voor de vrakhir. Als een zogenaamde Dawnwalker is het tijd voor Coen om zijn familie te redden en Brencis en zijn luitenanten te verslaan. Hier heeft hij dertig dagen de tijd voor.
Om deze hoofdtaak extra urgentie te geven, heeft ontwikkelaar Rebel Wolves een tijdmechanisme in The Blood of Dawnwalker gestopt. Het voltooien van quests, ontgrendelen van vaardigheden en bepaalde andere activiteiten zullen de tijd steeds een beetje vooruitspoelen. Het moment dat Brencis Coens familie gaat opofferen komt zo steeds dichterbij.
In de proloog maken we alvast kennis met de werking van het systeem. Overdag mogen we door het dorpje en de nabije omgeving wandelen en kunnen we bijvoorbeeld verschillende inwoners helpen met hun verzoekjes. Elke quest die je voltooit zal een of meerdere tijdsegmenten vullen. Zijn alle acht tijdsegmenten gevuld, dan wordt het avond. Ook in de avond zal je weer acht tijdsegmenten kunnen vullen waarna de volgende dag aanbreekt. Zo ga je van dag naar avond en weer naar dag en zal je keuzes moeten maken in wat je gaat doen in het tijdsbestek dat je hebt. Alles voltooien is namelijk onmogelijk. Mocht het je niet lukken om je familie binnen die dertig dagen te redden, dan gaat het verhaal daarna gewoon verder. Waarschijnlijk wordt het dan een verhaal van wraak, maar zover zijn wij nog niet.
Na de proloog duik je de wijde wereld in en begint de lange weg naar de reddingsactie. Je kunt verschillende activiteiten ondernemen. Het laten afbrokkelen van Brencis’ macht is een van de belangrijkste taken in The Blood of Dawnwalker. De eerste luitenant die je moet verslaan is Ambrus. Hij beheert de bloedvoorraad en al snel zien we dat het leven in Vale Sangora nog steeds niet makkelijk is. Mensen die de wet hebben overtreden worden gevangengenomen, gemarteld en uiteindelijk volgt een gruwelijke dood om hun bloed te verzamelen. Je kunt Ambrus boos maken door zijn bloedvoorraad te vernietigen. Hiervoor heb je verschillende mogelijkheden. Als Ambrus boos genoeg is, volgt een specifieke quest waarmee je het tegen hem kunt opnemen. Zo doe je dat ook met de andere twee luitenanten. Dit zal het uiteindelijke gevecht met Brencis makkelijker maken. Je kunt er zelfs voor kiezen om het gelijk tegen de oppervampier op te nemen, maar dat zal een bijna onmogelijke opgave zijn.
Met het verkennen van de wereld en het voltooien van diverse quests zal je natuurlijk regelmatig vijanden tegenkomen. Je neemt het dan ook op tegen wolven, zwijnen, beren en de menselijke soldaten van Brencis’ leger. Daarnaast zal je ook meer bovennatuurlijke wezens tegen het lijf lopen, zoals de vrakhir, kobolds en andere vreemde entiteiten. Het vechtsysteem bestaat uit twee lagen die automatisch worden uitgevoerd, afhankelijk van jouw handelingen. In de basis kun je aanvallen met de RB-knop en pareren met de LB-knop, maar dit vraagt wel een beetje van Coens uithoudingsvermogen. Door ook een richting aan te geven met de linkerstick (links, rechts, omhoog of omlaag), kun je aanvallen in een specifieke richting uitvoeren of ze blokkeren. Dit kost dan weer geen uithoudingsvermogen, maar is wel iets lastiger uit te voeren. Vooral op de hogere moeilijkheidsgraden zal het meesteren van deze ‘Directional Combat’ heel belangrijk zijn. Als vrahkir kun je ook nog je klauwen als wapen gebruiken. Dit maakt dat je in de avond op andere manieren verloren gezondheid moet aanvullen in vergelijking met overdag.
Op papier klinkt dit allemaal heel erg goed en The Blood of Dawnwalker is zeker een hele leuke game. Toch zijn er wel wat zaken waar wij nog niet helemaal tevreden over zijn of zelfs teleurgesteld in zijn. Allereerst is de technische staat van het spel nog niet echt optimaal. Het gebeurt regelmatig dat dingen in de wereld ingeladen moeten worden (pop-in) en de framerate is op de Quality-modus lang niet altijd even stabiel. Volgens de ontwikkelaar worden deze zaken aangepakt in de day one-patch, die op de dag van release wordt uitgebracht. Hopelijk zijn deze technische mankementjes dan ook echt verholpen. Dan zal ook de performance-modus toegevoegd worden om het spel in 60 frames per seconden te spelen.
Het tweede punt van kritiek is dat we tot nu toe weinig variatie hebben gezien in de diverse activiteiten. Je kunt in de vampiervorm bijvoorbeeld torens beklimmen, waarna een paar belangrijke locaties in de directe omgeving op de kaart gemarkeerd worden. Tevens worden een aantal ‘vraagtekens’ geplaatst. Deze bevatten natuurlijk een activiteit, maar we moeten ook regelmatig een persoon in nood redden, een soldaten- of bandietenkamp aanvallen of een grot met kobolds of andere wezens schoonvegen. Het is nog niet echt heel erg gevarieerd en we hopen dat we in andere regio’s, waar we nu nog niet sterk genoeg voor zijn, ook andere activiteiten gaan tegenkomen.
Het laatste punt van kritiek zijn we toch wel het meest teleurgesteld in. Veel gewone NPC’s (Non Playable Characters) reageren namelijk heel erg onverschillig op Coens vrakhir-vorm. Als onderdeel van het verhaal in de proloog maken we namelijk kennis met Adna. Zij helpt Coen meermaals in zijn prille avontuur. Aan het einde van de proloog wordt het weer avond en verandert Coen in de vrakhir. Ondanks dat Adna al weet dat hij ‘anders’ is, schrikt ze toch van de gedaantewisseling. Wetende dat als Coen zijn zelfbeheersing verliest, hij haar helemaal kan leegdrinken.
Vervolgens trekken we erop uit en dat brengt ons meteen bij deze teleurstelling. We helpen twee kooplieden die worden lastiggevallen door soldaten. Als bedankje zegt een van de twee dat we naar zijn winkel in de grote stad mogen komen (in de vorm van een quest). Ondanks dat Coen in zijn vrakhir-vorm verkeert en dus klauwen en oplichtende ogen heeft, doen de twee heren alsof hun neus bloedt en ze niet met een monster staan te praten. En dit geldt voor meerdere personen die onbelangrijk zijn voor het grote verhaal. Het maakt eigenlijk geen verschil of je nu overdag of in de avond mensen de reddende hand biedt en dat is toch wel erg jammer. Het zou het juist heel erg interessant maken als andere mensen heel angstig zouden reageren en dat dat ene kooplied dan bijvoorbeeld niet de uitnodiging had gegeven, omdat we een vampier zijn. Dit had een extra dimensie gegeven aan het verkennen van de wereld en het managen van de tijdsdruk. En dat is toch wel een gemiste kans.
Ondanks al deze kritiekpunten is The Blood of Dawnwalker een hele leuke game en de manier hoe tijd wordt gebruikt voor het verhaal is best interessant gedaan. Het zal misschien niet iedereen kunnen bekoren, omdat je hierdoor niet vrij bent om echt alles uit het spel te halen in een playthrough, maar dat is een bewuste designkeuze en daar zal je dus mee moeten leven.
Voor deze review is The Blood of Dawnwalker gespeeld op de Xbox Series. Het spel zal op 3 september verschijnen voor PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc.
