In 2019 kwam Control uit, waar je hier onze review van terug kunt lezen. Dat was een spannende actiegame die het Alan Wake-universum ineens koppelde aan een groter overkoepelend geheel. Met veel interesse keken we uit naar Control Resonance, dat recent is verschenen en wij mochten er de laatste tijd ook mee aan de slag. Lees hier meer over onze ervaring met de game in onze review van Control Resonance.
Waar het eerste deel draaide om Jesse, de nieuwe directrice van een geheim Amerikaans orgaan genaamd de Federal Bureau of Control, waarbij je de Oldest House onderzoekt, een gebouw dat alle natuurwetten lijkt te verbreken. Alle toffe ervaringen gebeurden binnen de muren van dit gebouw en Jesse beschikte over een veranderend vuurwapen met verschillende krachten.
Control Resonant draait juist om haar broer Dylan, die in het vorige deel de grote slechterik was. Dit keer is het de kwaadaardige energie, genaamd Hiss, die het mysterieuze huis in zijn greep hield, uitgelekt in Manhattan en is Jesse verdwenen. Het is aan Dylan om zijn zus te zoeken en de oorzaak van de Hiss te vernietigen, terwijl hij een nieuwe bedreiging probeert te verslaan.
Dit nieuwe verhaal vraagt ook om een nieuwe aanpak. Waar in de kern het spel grofweg hetzelfde speelt, waarbij je vrijgelaten wordt in een enorme wereld, is de beleving toch echt anders. Doordat Dylan een uniek veranderend wapen heeft waarmee hij dicht bij vijanden moet komen om ze te slaan of steken, en losgelaten wordt in het gigantische Manhattan, is de sfeer wel degelijk anders.
Speeltechnisch beschikt Dylan over drie verschillende wapens voor lichte, zware en speciale aanvallen, die je later kunt aanpassen om zo je eigen speelstijl te ontdekken. Dat, in combinatie met de uitgebreide skilltrees en extra vaardigheden die je vrijspeelt door de zogeheten Resonant Entities te verslaan, zorgt ervoor dat je je al snel een sterke superheld voelt.
Grafisch ziet de game er geweldig uit. Omgevingen ademen een rare sfeer uit, alle vreemde effecten imponeren en de actie flitst van het scherm af. Voor onze ervaring is dat mede te danken aan NVIDIA’s DLSS. Door verschillende technologieën ziet de game er nog gelikter uit en word je volledig ondergedompeld in de bizarre versie van Manhattan.
Waar wij volledig weggeblazen werden door toffe en vreemde belevingen van het eerste deel, merkten we dat Control Resonance ons nog wel eens frustreerde omdat het een gigantisch groot gebied is. De Oldest House uit deel één was uiteindelijk enigszins gestructureerd, terwijl de open wereld van Manhattan vaak een doolhof kan zijn, waarbij je, haast als metroidvania, niet altijd verder kunt tot je een andere upgrade vindt. Dat zou niet heel storend hoeven zijn, tot het blijkt dat je gehele gebieden heen en weer moet lopen met alle gevaren die je onderweg kunt tegenkomen.
Daarnaast zat Control (2019) vol met toffe en vreemde voorwerpen die ervoor zorgden dat het mysterie van de game afdroop. In Control Resonant zitten genoeg rariteiten, maar uiteindelijk voelden deze minder indrukwekkend dan de voorganger. De vijanden en eerdergenoemde Resonant Entities zien er bizar en tof uit, maar er zijn flink minder vreemde voorwerpen, zoals de gevaarlijke koelkast, mannequinpop of rubberen eend, iets dat de vreemde sfeer alleen maar sterker maakte. Dat maakt deze game toch iets minder interessant.
Dat alles maakt dat Control Resonant in de kern een hele toffe en uitgebreide game is met een interessant verhaal. Het is jammer dat de vreemde en uitnodigende saus van het eerste deel veel dunner is dan gehoopt, waardoor de makers toch voor een veiligere game lijken te hebben gekozen dan de liefhebbers tegemoetkomen. Toch ga je genoeg mooie dingen tegenkomen om de game te blijven spelen.
Control Resonant is voor deze review grotendeels gespeeld op de PC en op momenten ook op de Steam Deck. Het spel is ook verkrijgbaar voor PlayStation 5 en Xbox Series X|S.
