Ook deze week zijn we weer diep de archieven ingedoken om te kijken welke films er 5, 10 of zelfs 35 jaar geleden uit zijn gekomen. We hebben weer leuke films uitgekozen, deze week aandacht voor Jackass 3D en The Shining.
In 2000 maakten ze op MTV al furore met hun amateuristisch gefilmde, levensgevaarlijke stunts. We maakten kennis met Jackass, dat onder andere bestond uit de knettergekke Johnny Knoxville, Steve-O en Bam Margera. Ook zagen we (veel) meer van hen dan we eigenlijk wilden zien. Na twee succesvolle (en steeds professioneler wordende) bioscoopfilms werd er met het derde deel een nieuw element geïntroduceerd: 3D. Nooit eerder zagen we in 3D mannen op een jetski voorbij komen of door stieren omver gelopen worden, waarbij leedvermaak als enige doelstelling gold. Nu vind ik dit derde deel van Jackass het meest geforceerde product van regisseur Jeff Tremaine; het leek wel alsof alles al een keer gedaan was. De film werd daarom gevuld met 3D-effecten die Jackass-onwaardig waren en de film absoluut niet beter maakten. Geef mij daarom maar die amateuristische, maar spontane beelden van MTV; daar vonden de mannen het nog fris en leuk en hoefden ze zich niet te houden aan allerlei regeltjes, dat overduidelijk wel het geval was bij Jackass 3D.
Ik hou niet van horrorfilms, maar The Shining is hierin de uitzondering die de regel bevestigd. Dankzij de geniale regie van Kubrick en waarschijnlijk ook het feit dat de film alweer uit 1980 stamt, blijft deze weg van alle flauwe horrorclichés: geen stomme ‘jump scares’, geen rare monsters en ook geen extreem donkere ruimtes waarin alles eng lijkt. In plaats daarvan wordt de kijker getrakteerd op een intrigerend verhaal en een geweldig acterende Jack Nicholson. Overigens bevat The Shining nog genoeg horrorelementen om de kijker van zijn nachtrust te beroven. Wat te denken van de visioenen over een tweeling die op gruwelijke wijze vermoord is? Of de zee van bloed die uit een lift stroomt? Of het mysterie van kamer 237? Of het moment dat een maniakale Jack Nicholson zijn eigen zoon met een bijl achtervolgt door een torenhoog doolhof in de sneeuw? Wat The Shining misschien nog wel het meest kenmerkt is dat het meer vragen oproept dan het lijkt te beantwoorden. En toch, volgens vele critici en geobsedeerde fans bevat de film wel degelijk alle antwoorden. Niet alleen staat YouTube vol met allerlei analyses van The Shining, er is zelf een documentaire gemaakt over de mysteries van de film toepasselijk getiteld Room 237. Grappig is overigens dat Stephen King, die het gelijknamige boek schreef, de verfilming door Kubrick niet goed vind. Een typisch geval van schoenmaker blijf bij je leest, want The Shining is niets minder dan een meesterwerk.
