2015 Was wat mij betreft een excellent gamejaar. Met titels zoals The Witcher 3, Bloodborne en Rocket League heb ik mij honderden uren kunnen vermaken. Één spel heeft mij echter meer geraakt en versteld doen staan dan alle anderen.
Vanaf de eerste paar seconden had Ori and the Blind Forest mij volledig betoverd. Ik werd begroet door een aangename visuele stijl, een overweldigende soundtrack en een mooi en ontroerend verhaal. Tranen vloeiden tijdens de emotionele achtbaan die zichzelf Ori and the Blind Forest noemt, maar dit neemt niet weg dat het spel een meedogenloze platformer is. De game brengt het ouderwetse concept van Metroidvania terug, meer over dat concept kun je hier lezen.
Nee, het spel is niet simpelweg een kopie van de ouderwetse ideeën. Het wordt namelijk geweldig goed gemengd met RPG-elementen en geweldige unieke acties die Ori uit kan voeren. De game is enorm lastig en uitdagend, maar je raakt nooit gefrustreerd omdat het spel oneerlijk zou zijn. Als je gefrustreerd raakt, is het omdat jij tekortkwam; Je kwam niet snel genoeg met een oplossing, je verloor in die laatste tien seconden je aandacht, je uitvoering was slordig.
Het spel speel je in zo’n vier tot tien uur uit, afhankelijk van de speler. Gedurende die tijd krijg je één van de beste soundtracks ooit, een prachtig verhaal en een platformer die het uiterste van je vereist en waarin je gerust een paar honderd keer ‘dood’ gaat. Ori and the Blind Forest was niet alleen mijn favoriete game van het jaar, maar het spel behoort ook tot mijn meest favoriete games aller tijden en zou nu al een klassieker genoemd mogen worden.
Onze recensie van de game, waarin ik verder uitweid over wat het spel zo bijzonder maakt, lees je hier.
