Yesterday Origins is een game gemaakt door de Spaanse studio Pendulo Studios en de Franse studio Microïds. Het is een vervolg op Yesterday dat op PC en smartphones uitkwam. Het is een point-and-click adventure zoals die vroeger erg populair waren. De game is sinds 11 november te verkrijgen op Xbox One, Playstation 4, PC/Mac en binnenkort ook op smartphones. Deze review is van de PS4 versie.
De game vertelt het verhaal van John Yesterday die door een oud ritueel onsterfelijk is geworden. Dit ritueel vond 500 jaar geleden plaats. Volgens het ritueel zal hij als hij sterft weer tot leven komen op de leeftijd van toen hij de eerste keer stierf. Daar zit één nadeel aan: hij kan zich niks herinneren van zijn verleden. Vandaag de dag woont hij met zijn vrouw in Parijs als eigenaar van een antiekwinkel. Zijn vriendin, die ook onsterfelijk is, onthoudt wél alles van vroeger. John wil het oude ritueel herhalen, maar dan goed zodat hij zijn geheugen niet verliest elke keer dat hij sterft.
Waar het verhaal in de kern wel interessant is, wordt het slecht en emotieloos verteld. Daardoor is het vrij snel saai of nietszeggend. Ook springt het verhaal van de hak op de tak. Hierdoor heb je, zeker in het begin, geen idee wat er precies gaande is. Ook zijn de dialogen niet altijd strak vormgegeven; zo is er een moment dat John met een personage praat over een kunstvoorwerp en de prijs. Tijdens dit gesprek wisselt de stemming van het personage na elke zin van blij naar scheldend of geïrriteerd en terug. Dit geeft het gesprek een rare wending en zorgt ervoor dat het verhaal weinig boeiend blijft.
Ook de vormgeving zorgt ervoor dat de rest van het spel geen indruk achter laat. De personages zijn erg generiek, de animaties en het uiterlijk van de personages zijn houterig en de interactie tussen personages voelt enorm aan als een slecht ingestudeerd toneelstukje. Tijdens dit verhaal speel je voornamelijk als John, in het heden of in een vorig leven van hem. Ook speel je soms als zijn vriendin of als 2 personages in 1 scene. Je gaat met je personage de ruimtes door en bij verschillende voorwerpen druk je op een knop om het te inspecteren. De besturing werkt niet heel soepel omdat het spel soms denkt dat je een ander voorwerp wilt inspecteren dan je daadwerkelijk wilt. Bijvoorbeeld bij een rad met letters waarbij je alleen met de klok mee kunt draaien. Weliswaar maar een lichte vertraging, maar het is overbodig onhandig gemaakt.
Het spel is overduidelijk gemaakt met de PC in het achterhoofd en werkt daarom minder soepel op een console. Ook is het spel erg traag. Je kunt niet rennen en het spel laat je een voorwerp te lang zien om zeker te zijn dat de speler het heeft gezien. Ook zul je soms voorwerpen onderling moeten ruilen tussen 2 personages, maar de overgang hiervan laat 2 korte filmpjes zien. Één waarin persoon A het voorwerp weggeeft en één waarin persoon B het voorwerp ontvangt. Dit is een enorm onnodige keuze van de makers en zorgt voor een enorme sleur in het verhaal.
Ondanks zijn algemene uitstraling is het spel soms wel pittig. Yesterday Origins houdt je hand niet vast, hooguit om je te vertellen hoe de besturing werkt. Daardoor is de moeilijkheidsgraad trouw aan old-school spellen, maar past daarom niet goed thuis tussen de hedendaagse spellen. Het is erg fijn dat je als speler wel wordt uitgedaagd om echt op zoek te gaan naar oplossingen of uit te vogelen hoe voorwerpen werken. Echter zijn sommige oplossingen zo ver gezocht dat ze totaal niet logisch zijn voor de gemiddelde speler.
Andere oplossingen liggen zo voor de hand, maar vereisen dat je eerst met ieder personage hebt gesproken en dan een aantal voorwerpen aan bepaalde personages hebt laten zien. Door deze afwisseling van makkelijk en moeilijk ga je soms twijfelen aan je eigen oplossingen en ga je maar lukraak allerlei dingen proberen en hopen dat het helpt.
Yesterday Origins had een interessant spel kunnen zijn, maar wordt enorm gehinderd door de besturing, traagheid en emotieloze personages. Gelukkig heeft het spel zijn, helaas eenzame, momenten van duistere humor en interessante theorieën. Echter voorkomt dat niet dat het spelen van dit spel vaak als een klus voelt en niet als ontspanning en plezier.
