Het is de laatste tijd populair om te vermelden dat je mensen in dienst hebt die eerder hebben gewerkt bij een grote en/of bekende gamestudio. Chameleon Games is zo’n bedrijf dat verschillende mensen aan boord heeft die hebben gewerkt bij Rare. De Engelse ontwikkelaar die we kennen van titels als Donkey Kong Country, Conker’s Bad Fur Day, Banjo-Kazooie en Jet Force Gemini. Vooral die laatste game heeft enorm model gestaan voor Tamarin en wij zochten voor jullie uit of dat goed heeft uitgepakt.
Tamarin is allereerst een 3D-platformer. Je speelt als een klein aapje en kunt rennen, springen en rollen. Je verzamelt onderweg de nodige voorwerpen die je in kunt wisselen bij dieren die je tegenkomt. Hierdoor kun je bijvoorbeeld meer vaardigheden (zoals springen op een soort trampoline) vrijspelen, maar je kunt ook andere wapens krijgen. Wapens? Ja wapens, want Tamarin is niet alleen maar lief en schattig. De helft van de tijd ben je namelijk bezig met het omver schieten van ongedierte. Deze beesten doen er alles aan om jou het leven zuur te maken en ook die van verschillende vogeltjes. Het doel tijdens de gevechten is dan ook om, naast het ombrengen van je tegenstanders, de kleine vogels te redden en ze naar hun huisje te brengen. Hiervoor krijg je weer de nodige beloningen die je kunt gebruiken om nieuwe gebieden te openen.
Het platformen werkt over het algemeen prima, maar het komt regelmatig voor dat de camera in de weg zit. Hierdoor is het soms enorm lastig om een, voor het oog, eenvoudige sprong succesvol uit te voeren. Je ziet niet altijd goed hoe ver je moet springen of soms zie je niet eens waar je naartoe moet springen. Het platformen is soms dus moeilijk, maar niet op een leuke manier. Dat is wel echt jammer, want op de momenten dat de camera niet tegenwerkt, werk het wel prima. Wanneer je bezig bent met een wapen, kun je ook minder goed en hoog springen. Tel hier de problemen van de camera bij op en je hebt met enige regelmaat behoorlijk frustrerende gameplay.
Ook op het schieten is wel het een en ander aan te merken. Hier merk je overigens goed dat de makers hebben gekeken naar Jet Force Gemini en dat is niet direct positief. Ze hebben namelijk hetzelfde schietmechanisme proberen toe te passen van een game uit 1999. De mieren zijn over het algemeen nog vrij makkelijk uit te schakelen, maar het gaat vooral om de groepjes met vliegende insecten. Het richten van je geweer is enorm lastig en vraagt heel veel precisie, wat lastig is met een controller. Nu zijn er ook nog verschillende wapens en sommige daarvan zijn nog lastiger te besturen dan je standaardwapen. Het is wel een onderdeel wat te leren is en na de nodige uurtjes zul je merken dat het ook beter gaat. Echt makkelijk zal het nooit worden, maar je komt wel op een punt waarop het niet meer frustrerend is. Ook hier zit de camera af en toe in de weg en dat helpt natuurlijk niet echt mee.
Toch is Tamarin niet slecht en weet het wel een bijzondere sfeer neer te zetten. De wereld ziet er, vooral in het begin, heel mooi en kleurrijk uit. Later in de game wordt het iets grauwer, maar het ziet er altijd nog goed uit. Ook het leveldesign is prima in orde en je hebt niet steeds het gevoel dat je dezelfde soort levels speelt. Wel is het af en toe lastig om je route te bepalen en loop je soms onnodig veel rondjes. Dit komt doordat er geen map aanwezig is waarop je kan zien waar je heen moet. Misschien is het ook bewust gedaan, omdat je anders te snel door de levels heenloopt en omdat je dan veel te makkelijk geheime stukken ontdekt. Ook de muziek is best in orde. Verwacht geen legendarische soundtrack zoals Ori and the Will of the Wisps, maar het past bij de wereld van het schattige aapje.
Tamarin had een geweldige game kunnen zijn, maar het heeft helaas een aantal problemen waar we niet omheen kunnen. Het is ook zeker geen slecht spel, maar meer eentje waar je een beetje aan moet wennen. Wanneer er meer aandacht was besteed aan de slechte camera, dan was het al een hele ander game geweest. Het schieten is ook niet heel denderend, maar dat vereist vooral de nodige oefening. Voor de rest doet het ook een hele hoop goed, want uiteindelijk ziet het geheel er erg geslaagd uit. De wereld zit vol met mooie gekleurde omgevingen en ook de muziek, al is dat wel een kwestie van smaak, past wel bij de wondere wereld van Tamarin. De adviesprijs van €40,- is echter wel wat aan de hoge kant en de helft van het geld zou meer op z’n plaats zijn geweest.
