Van het coöperatieve spel De Legenden van Andor is er een nieuwe stand-alone uitgekomen: De Legenden van Andor: Het Verre Land. Het Verre Land gaat verder waar het verhaal van De Eeuwige Kou is geëindigd. Onze review van De Legenden van Andor: De Eeuwige Kou lees je hier. Om deze nieuwste versie te spelen heb je geen andere spellen uit de Andor-reeks nodig. Het Verre Land is alweer het vijfde opzichzelfstaande spel in deze reeks en richt zich meer op het steppevolk in een gebied dat doet denken aan het vroegere Mongolië.
Dit nieuwste Andor-verhaal speel je overwegend op dezelfde manier als de eerdere spellen. Iedere speler is een personage met een eigen spelerstableau en eigen dobbelstenen. Je kunt ook hier kiezen tussen bijvoorbeeld een ‘Steppenruiter’ en een ‘Vrouwelijke steppenruiter’, die net zo goed beiden ‘Steppenruiters’ hadden kunnen heten. Je kiest een personage waarvan elk een speciale eigenschap heeft. Zo is er een boogschutter die een monster kan aanvallen vanaf een aangrenzend veld.
Je begint altijd met een legendekaart en doorloopt op die manier het verhaal. Iedere keer dat er een monster wordt verslagen of er een dag voorbij is, gaat de verteller een lettervakje omhoog. Wanneer er op het nieuwe vakje een ster ligt, dan lees je de volgende legendekaart voor. Op die manier weet je wat je doel is voor een potje en of er sprake is van extra opdrachten die je moet voltooien om te kunnen winnen. Heeft de verteller de laatste letter bereikt zonder het doel te behalen? Dan hebben jullie verloren. In dit spel moet je goed met elkaar overleggen en bepalen wie er een opdracht aan de andere kant van het bord gaat doen, of wie er genoeg (wils-)kracht heeft om monsters te verslaan, zodat ze de griffioenrots niet innemen.
Als je de spellen in de Andor-reeks al kent, hoef je niet te beginnen bij het eerste deel van het introductiespel. Het is helaas niet helemaal duidelijk waar je dan wel mag starten. Wij zijn begonnen bij het tweede deel van het introductiespel om de regels weer even op te frissen. Het resultaat was dat wij al wat gevechten achter de rug hadden toen deze regels geïntroduceerd werden. Het introductiespel is fijn voor onervaren spelers, al is het even zoeken naar de basisregels. Die zijn verspreid over verschillende kaarten, bijlagen en borden. Mooi aan dit spel is dat je in de eerste legende een dorp in een meer bereikt waarbij je verder speelt in de inlay van de doos. Wel is de voortgang in die inlay lastig te volgen voor de medespelers, omdat de doos hoog opstaande randen heeft.
Al met al is het heerlijk om na de vier legenden van De Eeuwige Kou weer zeven nieuwe legenden te kunnen spelen. De vertalingen zijn soms wat ongelukkig gekozen (“Paaldorp”), maar het speelt weer als vanouds. Ditmaal in een nieuwe setting met een nieuw verhaal vol intrige. Het bord heeft een heel andere sfeer en door het verhaal en de vormgeving vliegen de uren voorbij en waant iedere speler zich op de dorre steppe van weleer. Een prachtige aanvulling voor de spellenkast van de ervaren spellenspeler. Bij voorkeur naast de andere spellen van Andor natuurlijk.
