Doorgaan naar artikel
Joost Klein Middelink
Joost Klein Middelink
Evenementenmanager / redacteur
Profiel

Conclusie

Marooners wilt een hele leuke partygame zijn, maar slaat de plank behoorlijk mis. Er zijn een handjevol levels beschikbaar waar je simpele opdrachtjes doet. Soms is de instructie erg onduidelijk en valt het ook niet op wanneer iemand af is of gewonnen heeft. Zeker de chaos-modus is vreemd, want zo speel je meerdere potjes tegelijkertijd terwijl je constant afwisselt, waardoor het volledig onduidelijk is wat je moet doen. Al met al een chaotisch, onrustig en onduidelijk spel, wat slechts enkele minuten plezier oplevert. Voor kinderen of simpele gameplay kan het spel nog enig vertier brengen.

Twee jaar terug kwam deze game van Nederlandse bodem uit voor de PlayStation 4 en Xbox One, en was daarvoor al beschikbaar voor pc. Inmiddels is de partygame Marooners ook verschenen voor de Nintendo Switch, en daardoor hebben we deze game opnieuw bekeken.

Marooners

Marooners is een partygame waarbij tot zes spelers het tegen elkaar opnemen in twee modi; Arena of Party. Bij de party-modus moeten spelers muntjes verzamelen terwijl ze zich houden aan de opdracht in een soort Mario Party-achtige spelletjes. Ontwijk de stenen, sta in bepaalde vakken of overleef zo lang mogelijk. In de arena-modus moeten spelers elkaar uitschakelen met boksballen, bommen en meer zodat zij als laatst overblijven. Daarmee verdienen ze punten voor de overwinning. Beide modi zijn ook speelbaar in de chaos-instelling, waarbij je midden in een ronde ineens wisselt naar een andere ronde om later terug te komen waar je gebleven was. Zo moet je voorbereid zijn op alle mogelijke spelletjes, om te blijven overleven.

In het concept lijkt Marooners een chaotisch idioot partyspel te zijn, waarbij het lachen, gieren en brullen moet zijn. Echter, na enkele potjes gespeeld te hebben, viel het ons op dat wij ons vaak afvroegen wat er nu precies de bedoeling was. Je krijgt aan het begin van een ronde uitleg over de win-conditie, maar zodra deze gehaald is, krijg je geen melding en ga je door naar de volgende ronde. Soms weet je daardoor niet eens of je nou wel of niet gewonnen hebt of wat er gebeurd is, terwijl je voor je gevoel nog midden in het spel zit. Helaas is er meer van dit soort verwarring in de game te vinden.

Marooners

Daarbij lijkt het spel soms zelf niet helemaal op orde te krijgen wie er nou wint. In enkele van onze rondes zou de tegenstander verpulvert moeten zijn onder een grote steen, maar tot vier keer toe bleef deze persoon intact terwijl deze op flinke afstand stond van het veilige gebied. Daarnaast komt het ook voor dat de computergestuurde personages vreemde acties doen, waardoor ze nauwelijks een uitdaging zijn, of juist zodanig spelen dat ze dingen kunnen die een mens niet zou kunnen, wat lijkt op valsspelen.

Dan hebben we het nog niet over de chaos-instelling gehad, waarbij je midden in een ronde schakelt naar een andere minigame, om constant af te wisselen tussen enkele minigames. Zo moet je altijd op je hoede blijven. Dit klinkt op het eerste oog als een tof concept, maar komt zo slecht uit de verf dat we vaker dubbel lagen door onze stomverbaasde blikken en vreemde gebeurtenissen  dan van het spel zelf. Spelers die spontaan zweven, vele geluidseffecten die op exact hetzelfde moment afspelen als de ronde weer begint, noem het maar op. Dit creëert zodanig chaos, dat de bedoeling van het spel wordt weggevaagd door de willekeurigheid. Er is geen touw aan vast te knopen en de mate van afwisseling gaf ons het gevoel dat we domweg maar wat deden, in de hoop dat we niet afgingen.

Marooners weet slechts enkele minuten plezier en gelach op te roepen, dat hoofdzakelijk komt omdat het spel zo vreemd in elkaar steekt. Doordat de minigames niet erg variëren, de computer vals kan spelen of juist er niks van snapt, de chaos-instelling meer vraagtekens oproept dan spelplezier en het simpel is vormgegeven, is het geen bijzonder spel. In de kern is het idee leuk, maar doordat het niet vlekkeloos verloopt, is het competitieve element van de partygame volledig afwezig. Misschien biedt het soelaas voor kleine kinderen, vanwege de schattige personages en de simpele gameplay. Zelfs voor die jonge doelgroep durven we het niet volledig aan te raden, aangezien de computergestuurde personages je het leven flink zuur kunnen maken. Er zijn een hoop aantal andere games die geschikter zijn voor dit soort ervaringen. Toch, als je puur simpele gameplay wilt hebben voor kinderen, waarbij het niet erg is om af te gaan of niet, dan is Marooners wellicht wel aan te raden.

Voor deze review is Marooners gespeeld op een Nintendo Switch. Het spel is ook verkrijgbaar voor PlayStation 4, Xbox One en pc.