review
The Perfect Pencil

The Perfect Pencil valt in het rijtje van games als Hollow Knight en Ori and the Blind Forest. Je merkt dit vrijwel direct na het opstarten van de game. Dat is ook helemaal niet erg, alleen is het wel de vraag of de ontwikkelaar zich heeft weten te onderscheiden. Op één punt is dat meteen al goed gelukt, namelijk het verhaal.

We volgen de bizarre reis van John, die met een camera als hoofd, op zoek moet naar zijn problemen, zijn angsten en zijn depressieve gevoelens. De witte wolf weerspiegelt deze zoektocht, al komt hij tijdens het verkennen van de prachtige handgetekende wereld allerlei wezens tegen met ieder hun eigen problemen. Dit kan een afkeer zijn tegen de wekker die iedere dag afgaat tot aan het hebben van suïcidale gevoelens. Het gaat vaak over zeer heftige thema’s. Gelukkig gaat het vooral ook over het overwinnen van deze negatieve gevoelens. Toch lijkt The Perfect Pencil ons zeker niet voor alle leeftijden geschikt en zelfs niet voor de classificatie die het nu heeft (PEGI 7). Niet ieder element uit het verhaal wist ons overigens persoonlijk te raken of geïnteresseerd te houden. Vaak bij lange gesprekken lag snel doortikken wel op de loer.

Wat niet snel verliep, was het ontdekken van de verschillende gebieden in de zeer origineel ontworpen wereld van The Perfect Pencil. De omgevingen, de vijanden en John zelf zagen er werkelijk fantastisch uit. Het was een genot om allerlei wezens te ontdoen van hun depressies. Dat is namelijk wat John vooral probeert te doen in de game. Daarnaast waren er allerlei zij-missies waarbij je zonder te vechten mensen hielp op allerlei manieren. Denk aan het terugvinden van bepaalde voorwerpen, het kopen van specifieke producten of het wegjagen van wezens. Toegegeven: veel van deze missies waren in onze ogen niet erg interessant. Het leuke is wel dat je ze ook gewoon kunt weigeren tijdens het gesprek wat je voert.

Als het op gameplay aankomt, was The Perfect Pencil erg dynamisch. Je begint al vrij snel bepaalde vechttechnieken te leren of defensieve acties uit te voeren. Verder in de game leert John steeds meer. Zo kan hij de camera op zijn hoofd gebruiken als scanner en kan hij bij bepaalde mensen speciale aanvallen kopen. Dat is zeker nodig, want vaak doodgaan hoort erbij in deze game. Er zijn daarnaast niet al teveel save-punten, waardoor je soms na het doodgaan echt een stuk wordt teruggeworpen in een gebied. Vaak zijn dan alle vijanden weer terug en begint het overleven weer opnieuw.

The Perfect Pencil is misschien niet voor iedereen geschikt. Als je van vrolijke werelden, verhalen en muziek houdt, dan is dit niet echt een aanrader. Sta je echter open voor een metroidvania-achtige duistere wereld met knipogen naar games als Hollow Knight, dan is een aanschaf zeker iets om te overwegen.

The Perfect Pencil is voor deze review gespeeld op de Nintendo Switch 2. De game is daarnaast beschikbaar op Steam.