Recensie: The Sims 4
"The Sims 4 is een schot in de roos. Voorgaande versies waren overduidelijk nog simulaties van een huishouden runnen, maar deze keer komt het eng dicht in de buurt. Persoonlijkheden zijn in plaats van leuke bonussen een manier van spelen geworden. Dat te samen met de simpele klik-en-sleep-instrumenten om zowel Sims te maken als huizen te bouwen zijn de mogelijkheden eindeloos. Het loont om nieuwe families te maken en meer te ontdekken. Laat de uitbreidingen maar komen."
NFF-tips: zondag 28 september
Recensie: Love Eternal
"Zelfmoord en necrofilie zijn geen luchtige thema's. Toch brengt Eternal Love ze eerder sprookjesachtig dan macaber en duister. Dit is vooral te danken aan het zachtaardige personage van "onze" Robert de Hoog. Toch kan ook hij niet de laag van misplaatste pretenties rondom het onderwerp wegnemen, daarvoor is het allemaal te dik aangezet."
Recensie: Ride Along
"Omwille van de herkauwde verhaallijnen die elke buddycopkomedie heeft kan je Ride Along links laten liggen. De chemie tussen beroepschagrijn Ice Cube en de uitbundige Kevin Hart is echter zo aanstekelijk dat de enig aanwezige grap heel lang leuk blijft."
Recensie: De Poel
"Als De Poel iets bewijst is dat er zeker te weten talent genoeg is in Nederland om serieuze horror te maken. Dankzij goede spanningsopbouw, overtuigende acteurs en het goed gebruikmaken van beperkte middelen is De Poel enger, akeliger en zelfs ergens humoristischer dan de koddige opzet van Nederhorrorfilms zoals Sint of Zombibi."
Recensie: Dawn of the Planet of the Apes
"Ondanks een langzame start en een verhaallijn die zichzelf uitstippelt is het gevecht tussen mens en aap wederom aangrijpend. Het lukt Dawn of the Planet of the Apes het conflict gelaagd te brengen zonder overdaad aan emotioneel gezwijmel en nietszeggende actiescènes. Het levert meer van de balans die Rise of the Planet of the Apes goed maakte en overtuigt daar waar zijn voorganger tekort schoot. Dat het geen heel gedurfde onderneming is makkelijk te verkroppen."
Recensie: Transformers: Age of Extinction
"Na drie films zijn de verwachtingen voor het vierde deel van de Transformers-reeks laag. Ook Age of Extinction is wederom niks anders dan een opgeklopte CGI-tentoonstelling. Het heeft weinig met film te maken zoals de cinefiel dat graag ziet, maar Michael Bay geeft liefhebbers juist meer van wat ze willen."
Recensie: Odd Thomas
"Met een overvol plot is Odd Thomas een chaos. Wel een heerlijke chaos die vol zit met rare verwijzingen, bloederige gevechten en een interessante verhaalwereld. Dat heel veel mensen daar waarschijnlijk niet op zitten te wachten is begrijpelijk. Waarschijnlijk zitten het team en de filmmaatschappij er zelf ook niet meer echt op te wachten. Ondanks dat er nog genoeg bronmateriaal is zullen er geen films meer volgen over Odd Thomas' detectivewerk. Zo slecht als het nu klinkt is niet eerlijk, want Odd Thomas is helemaal geen onaardige film. Ik had prima nog twee uur in deze wereld willen rondbrengen."
Recensie: Invasion Day
"Invasion Day teert vooral op grotere namen binnen het Aziatische invasie-genre, maar maakt zichzelf interessant door het klein te houden. Spanning en chaos leiden de film door de moeilijkere momenten wanneer acteurs en plot - soms behoorlijk - tekort schieten. Alleen al door de vraag "Wat zou ik eigenlijk zelf doen?" ontvouwt Invasion Day zich tot een superspannende thriller."
Recensie: Knight of the Dead
"Knight of the Dead mist verhaal, degelijk acteerwerk en spanning om boven zijn opzet van middeleeuwse zombieslachtpartij uit te stijgen. Er zijn echter zat films die het duizendvoudige kosten en vele malen slechter zijn. Wie geïnteresseerd is om te zien hoe zombies worden afgeslacht met zwaarden en hakbijlen hoeft niet verder te zoeken. Voor de rest is het toch beter nog eens verder rond te kijken."
Recensie: Jasper & Julia en de Dappere Ridders
"Ondanks het goede acteerwerk met een beperkte Nederlandse stemmencast en de adembenemende landschappen doet Jasper & Julia en de Dappere Ridders op veel punten onder aan andere animatietitels. Daarvoor mist het te veel van de magische verwondering, de hartstocht en de gelaagdheid waar we toch een beetje - misschien niet helemaal eerlijk - door Pixar aan gewend zijn geraakt."