Review: Captain Toad: Treasure Tracker

Joost Klein Middelink, 25 juli 2018
Profiel
Captain Toad: Treasure Tracker is in de kern een leuke puzzelgame, maar wordt gehinderd door soms wat onhandige besturing, onnodige extra missies en het feit dat het een vrijwel identieke heruitgave is. Er is verder vrij weinig toegevoegd, op een paar levels na, maar die vervangen weer andere levels. Al met al een enorme gemiste kans.

In de puzzelgame Captain Toad: Treasure Tracker ga je de kleine Toad helpen bij het vinden van sterren, terwijl je Toadette moet redden. Wat eerst een minigame was in Super Mario 3D World, werd een eigen game, waarin Toad eindelijk een plek in de spotlight kreeg. Hij kan niet aanvallen, dus zul jij hem in goede banen moeten leiden, om heelhuids het einde te bereiken.

Deze versie voor Nintendo Switch, 3DS en 2DS is een heruitgave van de game die op de Wii U uitkwam in 2015. Er is niet veel veranderd, op vier levels gebaseerd op Super Mario Odyssey na. Helaas vervangen die levels vier andere levels gebaseerd op Super Mario 3D World. Dat is ook direct de eerste kritiek op het spel. Er is namelijk niks bijzonders toegevoegd. Waar we in 2015 al kritisch waren over de prijs in vergelijking met de inhoud, is het wederom twijfelachtig of de prijs dit keer in verhouding staat tot de minimale toevoegingen, op een game die al ruim drie jaar oud is. De levels zijn leuk, maar het is minimaal in vergelijking met andere Switch-games die afstammen van de Wii U zoals Mario Kart of Pokkén.

In de kern is het dezelfde game als drie jaar gelden. Als kapitein Toad ga je langs verschillende levels, die als schattige en ingenieuze diorama’s werken. Elk level heeft ook drie, vaak verborgen, juwelen die je kunt verzamelen. Deze heb je nodig, als je latere levels wil spelen. Soms zul je de wereld op slimme manier ontdekken of aanpassen om alle juwelen te vinden. Ook heeft elk level een unieke conditie zoals voldoende muntjes krijgen of een verborgen gouden paddenstoel vinden. Daarbovenop kun je, na eenmaal het level behaald te hebben, opzoek gaan naar een verborgen pixel-versie van Toad. Deze zit soms goed verstopt en vereist je hoogste concentratie.

Al met al zijn er dus genoeg dingen om Captain Toad: Treasure Tracker interessant te houden. Helaas voelen deze zaken allemaal als zoethoudertjes. De unieke conditie leer je pas na het behalen van het level en die kun je niet halen terwijl je de pixel-Toad zoekt. Zodoende zul je vaak minimaal drie keer het level moeten spelen om alles te behalen. Nu is dat geen ramp als het level in kwestie vermakelijk is, maar helaas zijn er een hoop levels die langdradig zijn en Toad loopt niet heel snel.

Dat is namelijk ook iets wat Captain Toad: Treasure Tracker beperkt. De besturing is verre van ideaal. Toad besturen en de camera draaien gaat prima, maar het is duidelijk dat de game eigenlijk voor de Wii U was ontwikkeld. Zo verschijnt er, zowel docked als in handheld-modus, een groot rood wiel als je iets moet draaien. In handheld-modus kan dat makkelijk met het touchscreen, maar in docked moet je een ZR of B inhouden en vervolgens met de rechter-stick of -Joy-Con draaien. Dit werkt erg onpraktisch, omdat een gigantisch wiel je zicht blokkeert. Op de 3DS werkt dit wel weer beter en het is knap dat ze een dergelijke game op de handheld hebben gekregen. Echter valt het grafisch toch tegen en zul je met tekst en kleine voorwerpen moeite hebben om ze te herkennen.

Daarbij is het zoeken naar pixel-Toad een verschrikking als je een controller gebruikt. Daarbij beweeg je een cursor op het scherm op basis van je positie van je controller. Om, in de spanning van een lastig level, pixel-Toad te vinden, zul je dus twee sticks moeten gebruiken, maar ook je controller in de goede richting draaien, omdat je anders het kleine ventje niet kunt zien. Daar komt bij dat Toad dus erg langzaam loopt en dat zorgt voor de nodige frustratie.

Al met al is Captain Toad: Treasure Tracker een prima tussendoortje als je van puzzelen houdt of als je de Wii U-versie hebt gemist. Echter voelt het allemaal als een gigantische gemiste kans van Nintendo. Ze hebben vrijwel dezelfde game afgeleverd met vier nieuwe levels. Daar hebben wel vier andere levels voor moeten wijken, dus je houdt dezelfde hoeveelheid content. Daarbij is de besturing er niet beter op geworden en duidelijk gefocust op handheld-modus. Het is in de kern een prima game, maar Nintendo laat zoveel steken vallen met de afwerking, dat het geen betere score kan krijgen.