Festival Friday: Interview met Sisters of Suffocation op Metaldays 2018

Patrick van Meijl, 10 augustus 2018
Profiel

Van 22 tot en met 28 juli waren wij aanwezig op Metaldays 2018. Naast vele internationale top acts en een hoop bekende metalbands, was Nederland ook prima vertegenwoordigd. Denk aan de progressieve metal van VUUR, aangevoerd door vocaliste Anneke van Giersbergen. Ook de wat rustigere rock van het Amsterdamse Death Alley was aanwezig. Een ander voorbeeld is Sisters of Suffocation (SoS), een opkomende deathmetal-band. Met laatstgenoemde kregen we de kans een interview te houden, een kans die we niet lieten schieten. Op donderdagmiddag mochten we langskomen bij de campingplaats van ze, wat het toneel was voor een relaxed, informeel interview.

De band bestaat uit Els Prins (zang), Simone van Straten (gitaar), Emmelie Herwegh (gitaar), Puck Wildschut (basgitaar) en Kevin van den Heiligenberg (drums). Als we aankomen bij hun tenten zijn de dames nog druk bezig met hun make-up, terwijl de drummer nog rustig zijn lunch aan het eten is; de informele setting is meteen duidelijk. Na een korte introductie van iedereen is het tijd om de vragen te gaan stellen. Een van de eerste is waar de naam Sisters of Suffocation vandaan komt en of het nog iets speciaals betekent. Als oprichter van de band geeft Els antwoord: “We begonnen met vier vrouwen en wilden een naam die de afkorting SoS zou hebben. Het deel ‘Sisters of’ was snel bedacht, daarna hebben we er nog maar een lekker duistere term achtergeplakt, die meteen duidelijk maakt dat het om deathmetal gaat.”

Aangezien Sisters of Suffocation bezig is met een nieuw album, vragen we ons natuurlijk af hoe het daarmee gaat. “Het gaat goed, de planning is om in januari het album uit te brengen en we liggen nog op schema: alleen de zang en drum moeten nog”. Kevin kijkt op en heeft nog wat toe te voegen “Het was wel even snel schakelen voor mij. Ik zit nu net bij de band en heb kort kunnen oefenen, nu heb ik straks nog een week voordat de drumtracks worden opgenomen” Alle bandleden knikken instemmend maar hebben vertrouwen in de kersverse drummer. Els vervolgt: “de nieuwe plaat heet Humans Are Broken en zal vooral gaan over maatschappelijke onderwerpen, waaronder ook de politieke onderdelen daarvan.”

Recent heeft de band getekend bij Napalm Records, een grote naam in de metal-wereld. Op de vraag wat voor verschil ze nu merkten met een album opnemen klonk bijna in koor het antwoord: “meer druk”, maar daarnaast merken ze ook voordelen zoals de extra middelen die een grote platenmaatschappij met zich meebrengt. Natuurlijk moeten er voor een nieuw album ook nieuwe nummers geschreven worden, maar hoe gaat dat proces en wat gebruikt de band als inspiratie? Simone antwoordt: “vaak komt de inspiratie voor een nummer gewoon uit zichzelf, dit schrijf ik dan uit en neem ik mee naar de studio.” Er moet even worden nagedacht over wat er precies als inspiratie dient. “Natuurlijk zijn er bands die me inspireren zoals Cattle Decapitation, Bloodbath, Arch Enemy en In Flames, maar verder is er niks specifieks waar ik inspiratie uit haal.”

Sisters of Suffocation stond op het hoofdpodium van Metaldays 2018, maar waar willen ze echt nog een keer headlinen? “Op een cruise graag!” wordt er meteen lachend geantwoord. Verder zijn de wensen natuurlijk om op grote metalfestivals zoals Wacken, Graspop en Hellfest te staan. Maar wat is de leukste show die ze tot nu toe gedaan hebben? Na wat twijfel en overleg komt er een reactie: “Dong Open Air. Dit was de eerste echte grote show in de buitenlucht met ook nog eens een fantastisch en vrij groot publiek”. Aangezien de band steeds groter wordt, zullen ze ook vast opmerkelijke verhalen hebben over fans. “Jazeker, de meeste bandleden zijn vrouwen en daardoor maak je toch opmerkelijke dingen mee. Denk aan mailtjes met intieme foto’s, vragen of er iemand toevallig vrijgezel is of hoe de mannelijke drummer het vindt tussen alleen maar dames: het went, maar het zal nooit leuk worden.”

Els, Simone en Kevin hebben de nog vrij nieuwe Metalfactory-opleiding afgerond, Emmelie daar nu mee bezig. Hoe heeft deze opleiding ze geholpen? “Een van de belangrijkste dingen is een netwerk opbouwen en dat kan daar perfect. Natuurlijk ben je ook continu je muzikale vaardigheden aan het verbeteren en zelfs na de opleiding kun je ze nog contacteren voor advies en raad.” Ondanks dat Sisters of Suffocation goed aan het groeien is binnen de metalscene, blijft het lastig. “Het voelt momenteel nog als een onbetaalde full-time baan,” meldt Els. Ze zien Metaldays 2018 dan ook echt als vakantie en hebben er ook eerst vier dagen genoten voor hun optreden op vrijdag. Daarover en over de andere shows lees je meer in het tweede deel van onze Metaldays-impressie die maandag zal verschijnen. Lees hier het eerste deel, waarin we je vertellen over de algemene beleving.