Doorgaan naar artikel
Joost Klein Middelink
Joost Klein Middelink
Evenementenmanager / redacteur
Profiel

Conclusie

Carrion biedt een intense en toffe ervaring, waarbij je als monster de mensheid probeert uit te roeien, met telkens nieuwe technieken en andere aanvalsmethodes om in te schakelen. Het is soms storend dat je geen kaart hebt om bij te houden waar je wel of niet bent geweest waardoor je snel ronddoolt. In de paar uurtjes dat je de boel openbreekt, is het genieten om eens aan de andere kant van het verhaal te staan, met muzikale ondersteuning die de ervaring compleet maakt.

Horror-films en -games bestaan al zo lang, waarbij we al zo vaak slachtoffer zijn geweest, dat we ze bijna van tevoren al kunnen voorspellen. In Carrion verandert dit, want in deze anti-horrorgame speel je zelf het gruwelijke monster van vreemde komaf dat het gehele pand waarin je bent opgesloten moet verwoesten. Lees hier onze ervaring met het spelen van een kwaadaardig wezen.

Carrion

Zoals standaard is van veel vergelijkbare verhalen, breken we uit een container die ons in toom had moeten houden. Vanaf dat moment moeten we bewegen door de gangenstelsels en ontdekken we mensen, broeiplekken en meer, om sterker te worden en te groeien. Gedurende het spel krijg je namelijk upgrades als je andere containers openbreekt, waardoor je overlevingskansen groter worden, aangezien de vijand ook zichzelf bewapent. Zo beschik je uiteindelijk over een defensieve en aanvallende kracht, die verschillen afhankelijk van de hoeveelheid samengeklonterde wormen je bij je hebt. Ben je klein, dan kun je makkelijker in gangen komen, maar als je groot bent, kun je jouw tentakels gebruiken om aan te vallen. Soms kun je een deel van jouw wezens ook achterlaten zodat je gebruik kunt maken van de andere krachten. Op deze wijze wordt Carrion soms een puzzelgame, aangezien je jouw aanpak aan moet passen naar aanleiding van de kamer. Het doel is om in elk gebied in het gebouw het einde te halen, wat lukt door genoeg broeiplekken te activeren onderweg.

Het voelt erg tof om als een kloppende en krioelende massa voort te bewegen, deuren te slopen en onoplettende mensen te grazen nemen om ze te consumeren. In sommige kamers voel je je dus oppermachtig en slacht je alles af wat in je beeld komt, in sommige kamers ben je echter weerloos tegen alle vuurkracht en zul je tactisch de andere kant moeten bereiken. Deze afwisseling geeft een goede indruk van een monster uit een horrorfilm. Je kunt nog zo sterk zijn, er zal wellicht altijd iets zijn dat je kapot kan maken en daardoor merk je dat je leert van je fouten. In de meeste kamers zijn er vaak ook meerdere aanpakken die succesvol kunnen zijn, dus het ligt helemaal in je eigen handen om te bepalen hoe agressief of defensief je wilt spelen. De upgrades die je later verkrijgt bieden nog meer creatieve oplossingen voor toekomstige stukken.

Carrion

Iets wat de horror-ervaring compleet maakt, is de muziek. De constante sfeervolle muziek die opzweept bij intense momenten en zelfs in rustige momenten ons ongemakkelijk liet voelen, zorgt voor de complete ervaring alsof je zelf een horrorfilm beleeft uit het perspectief van het monster. Carrion weet het geluid erg goed te combineren met de gebieden waar jij je bevindt, dus in de jungle hoor je vogels en in de bunker is er een constante zoem van een generator, maar de onderliggende spannende audio past zodanig goed bij de locatie, dat deze prachtig in elkaar overvloeit. De ongemakkelijke geluidjes die we uit films en games kennen en onheil aankondigen, komen hier ook voor, al weet je dit keer exact wat er gaat gebeuren aangezien je zelf het kwaad bent. Het voelt erg bevredigend om zelf eens het schrikmoment te veroorzaken bij de weerloze mensen, met een kakofonie van schreeuwen als beloning terwijl je ze uit elkaar trekt.

Ondanks dat Carrion een geweldige game is die je het gevoel geeft een wreed monster te zijn, viel ons ook wat minpunten op. Zo is er geen kaart, waardoor je, zeker tegen het einde, snel aan het ronddolen bent. Je krijgt namelijk niet altijd een hint of indicatie van wat je volgende doel is. De ene keer is dat dat ene obstakel om de hoek wat je nu wel kan weghalen, de andere keer wordt verwacht dat je een deur aan de andere kant van de faciliteit hebt onthouden en deze met je nieuwe kracht gaat openen. Hierdoor kregen we soms het gevoel dat we maar wat doelloos rondvlogen om de ravage die we hadden aangericht te bewonderen. Dat is ook interessant om te zien, maar verdwalen in een doolhof is niet ideaal, waardoor we vaak hetzelfde rondje afgingen, in de hoop dat we doorhadden wat we moesten doen.

CarrionĀ is met enkele uurtjes aan de korte kant, maar in die tijd beleef je een intens en wreed avontuur. Wij voelden ons oppermachtig door weerloze mensen uit elkaar te trekken en onze krachten in te zetten voor vernietiging, maar ook kwetsbaar toen de mensheid ineens vlammenwerpers en meer begon te gebruiken. Dit in combinatie met de prachtig afgestemde muziek, gaf ons een toffe ervaring om als monster de mensheid uit te roeien, zeker met alle vaardigheden die we verkregen. Soms doolden we lang rond in een level omdat het niet altijd even duidelijk is wat de volgende stap was, maar uiteindelijk is dat slechts een kleine irritatie. Al met al is Carrion een interessante horrorgame om te ervaren vanuit het perspectief van het monster.

Voor deze review is Carrion gespeeld op een pc. Het spel is ook verkrijgbaar voor Xbox One en Nintendo Switch.