"De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween is een goede film om bij meegesleurd te worden in een avontuur, waarbij het lachen moeilijk te onderdrukken is. Niet alleen door grappige gebeurtenissen, maar door de toon en de absurditeit van de gehele film die goed in beeld wordt gebracht. Naar mijn idee een goede ode aan het evenzo hilarische boek."
"The Wind Rises is wederom een prachtige film van Hayao Miyazaki, die ondanks soms wat langdradig te voelen, een genot is om naar te kijken. Zijn liefde voor vliegtuigen is duidelijk merkbaar en zeer aanstekelijk. Het resulteert misschien niet zijn beste film, maar mogelijk wel zijn meest persoonlijke. Een geweldige afscheidsvlucht en een waardige afsluiter van Miyazakis carrière."
"Webbs regie en de uitmuntende special effects maken dit de best uitziende Spider-Man-film tot nu toe en het driehoekje Garfield, Stone en DeHaan is leuk om naar te kijken. Helaas is het scenario erg rommelig, waardoor de ervaring flink wordt verpest."
"Door de steeds verder opbouwende spanning, de inmiddels bereikte doelen van Frank en de afwachting van Frank’s volgende zet, kan ik nauwelijks wachten tot het volgende seizoen. Totdat het seizoen wordt vrijgegeven door Netflix, zal ik het met moeite moeten stellen met de charismatische blikken van Spacey en blijf ik hopen dat hij snel weer zijn diepste geheimen en plannen met me zal delen."
"Sinds zijn beroerte lukt het Papa Schnitzel niet meer om complexe emoties te begrijpen. Met Run & Jump zal hij niet al te veel moeite hebben, zo diep gaat het namelijk niet. Het is voornamelijk een heel veilige film, met vriendelijke grapjes en een zachte soundtrack van indiepop en wat piano. De film werkt nog het beste als ambassadeur voor Ierland, want het groene landschap komt prachtig tot zijn recht."
"Het is jammer dat Aronofsky weinig van het oorspronkelijke bijbelverhaal overlaat. Er zijn genoeg verwijzingen naar de oude geschriften, maar het grootste probleem is Noach zelf: hij werd uitverkoren door God om de aarde opnieuw te bevolken door al zijn goedheid, echter is die goedheid te ver te zoeken."
"Diplomatie kan zich niet meten aan de films die Schlöndorff in de jaren zeventig maakte, maar is dan ook veel bescheidener in zijn opzet. Het is een heel degelijke verfilming van een toneelstuk, met goed acteerwerk en weinig opsmuk. Ofschoon de film gaat over keuzes met betrekking tot diepe menselijke emoties, weet Schlöndorff de gebruikelijke WOII-pathetiek te ontwijken, wat resulteert in een goed en ingehouden politiek drama."
"Viva la Libertà is net zo dubbel als de politiek die erin beschreven wordt: enerzijds een geinige dubbelgangersklucht, anderzijds een muf verhaal over een man die zijn midlifecrisis probeert te omzeilen. Het weinig originele plot en de overbodige stukken in Parijs worden waar mogelijk gecompenseert door de pretoogjes van Toni Servillo. Had Job Cohen maar een manische identieke tweeling gehad."
"Regisseur Thung, scenarist Oratmangoen en de nieuwe lichting van het Mediacollege hebben een merkwaardige prent gemaakt. Ze verwerpen de gebaande paden van de vaderlandse cinema en integreren science-fiction en parapsychogologie in een complex sociaal drama vol ogenschijnlijk losstaande mininarratieven. Plot en uitwerking kunnen allemaal een stuk beter gedoseerd en ook op technisch vlak kent de film de nodige mankementen, maar durf kun je de makers van Capsule niet ontzeggen."
"Pathé Thuis is een leuke welkome dienst waarin het eigenlijk maar één ding ontbreekt, een mogelijkheid films onbeperkt te kijken. Het aanbod is groot, maar er moet dan ook tussen 2.99 en 5.99 euro per film worden betaald. Wanneer deze stukprijs verdwijnt valt het oordeel vele malen hoger uit."
"The Bag Man had zo leuk kunnen zijn als het de vervreemdende sfeer van het begin had volgehouden, vol guitige en iets te flauwe knipogen naar pulpcinema. Naar verloop van tijd wil de film opeens tof worden en slaat vervolgens de plank mis middels matige plotwendingen en slecht uitgewerkte pogingen tot Tarantinoësk sadisme. Had Grovic het net anders aangepakt, dan had dit een absurd pareltje kunnen worden. Nu is het gewoon matige pulp."
"In plaats van over justitieel onrecht of de positie van het individu tegenover het rechtssysteem gaat Lucia de B. voornamelijk over de grote bruine kijkers van Sallie Harmsen. De toevoeging en grote rol van haar personage maken Van der Oests verfilming van de Zaak de B. betuttelend. Het legioen aan bekende Nederlandse acteurs en de gestileerde beelden en kleuren maken Lucia de B. te filmisch voor het verhaal dat het wil vertellen. Wat een sterke aanklacht had kunnen zijn verwordt tot een middelmatig juridisch drama."