"PostHuman is een enigmatische korte film die absoluut niet voor de meest vernieuwende opzet gekozen heeft. Het overnemen van het anime-genre lukt prima maar zorgt er tegelijkertijd voor dat het iets laat zien wat menigeen al ontzettend vaak gezien heeft. Dit heeft als gevolg dat PostHuman oninteressant blijft en niet blijft hangen."
"In een langgerekt shot baant een jong hertje zich onbeholpen een baan naar de horizon. Het klinkt als een wat gemakkelijke metafoor, maar ziet er prachtig uit. Shell zit vol van cinematografische poëzie, die zo sereen is dat het niet potsierlijk wordt. De film is net zo guur als het landschap waarin het zich afspeelt en is een zware aanslag op het gemoed van de toeschouwer. Niet door sentimentalisme of een agressieve benadering, maar juist door subtiel en met een monnikengeduld de kijker te overladen met eenzaamheid. Ik ben maar wat blij dat ik op de terugweg van de persvoorstelling in Rialto een verdwaasde kleuter in clownskostuum achterop een fiets zag - inclusief paarse afropruik en lichtgevende neus. Anders was ik waarschijnlijk in de Amstel gesprongen."
"Hoe beoordeel je een film die best leuk is, maar om een heel andere reden dan beoogd wordt? Dat lijkt namelijk het grootste probleem van The Selfish Giant. De film is leuk om te kijken, audiovisueel van de meeste smetten vrij en de wederzijdse vriendschap tussen driftkikker Swifty en goedzak Arbor is hartverwarmend. Maar een schrijnend portret van de jeugd uit de allerlaagste arbeidersklasse, zoals de film op weg naar het einde lijkt te worden? Fock off!"
