Doorgaan naar artikel
Nioh 3
Rutger Engel
Rutger Engel
Hoofdredacteur
Profiel

Conclusie

Nioh 3 is Team Ninja op zijn best. Heerlijke actie en een degelijke open wereld zorgen ervoor dat je maar door wilt blijven spelen.

Team Ninja is zo’n studio waarbij je niet echt weet wat je moet verwachten. Ze gaan van hele goede games als Final Fantasy Origins en Ninja Gaiden 4naar een middelmatige game als Wo Long en zelfs ronduit slechte dingen als Rise of the Rōnin. Een reeks waarbij hun kwaliteit wel gelijk is, is Nioh. Het derde deel, Nioh 3, ligt nu net in de winkels en wij vertellen je er graag over.

We willen alvast verklappen, mocht je de score bovenaan het artikel niet gezien hebben, dat we erg positief zijn over Nioh 3. Laten we dus met het grootste minpunt beginnen, want dan hebben we dat alvast gehad.

Dat minpunt is het verhaal. De eerste twee Nioh-games hebben een flinterdun verhaal dat niet alleen nergens op slaat, maar ook nog eens verteld wordt via houterige cutscenes. Waar een goede film van Paul Thomas Anderson je laat zien dat slechte mensen ook goede dingen kunnen doen en goede mensen ook slechte dingen kunnen doen, is Nioh zo zwart-wit als het maar kan. Goede mensen zijn geweldig, brengen licht en verslaan monsters. Slechte mensen zijn kwaadaardig, brengen duisternis en helpen (of zijn) monsters. Dat is het wel zo’n beetje. Nioh 3 is niet veel anders.

Uniek aan Nioh 3 is dat je door vier verschillende Japanse periodes reist en een kenner van Japanse geschiedenis vindt het misschien leuk om bepaalde namen uit deze verschillende tijdperken te herkennen. Meer dan dat is het echter ook niet en het verhaal blijft het minst interessante aspect van deze reeks.

Gelukkig is het reizen door de tijd verder wel leuk. Wat het namelijk met zich meebrengt is dat Nioh 3 een openwereld-game is, soort van althans. Het is minder Assassin’s Creed en meer een wat afgesloten Elden Ring. Er zijn vier grote gebieden, allemaal van een ander tijdperk. In zo’n gebied voer je sidequests uit, zoek je schatten en versla je optionele eindbazen. Hiermee krijg je niet alleen betere uitrusting, maar ook andere beloningen zoals nieuwe vaardigheden en meer.

Dit is behoorlijk anders dan de dynamiek van Nioh 2 bijvoorbeeld, waarin je als een soort arcade-game missies speelde. Als je optionele dingen wilde doen, dan waren dat vaak kleinere missies in een level dat je al een keer gespeeld had. Alhoewel het minder spannend was, was het wel lekker gestroomlijnd. Je ging echt een missie kiezen en wist dat je binnen tien minuten weer klaar was, ergens was dat ook wel lekker.

Maar toch, eindelijk krijg je in een Nioh-game het gevoel dat er een wereld om te ontdekken is. De levels van de eerdere delen waren vaak afgedekt en de overgang van één missie naar de volgende sloeg soms hele grote stukken land over. Het is lekker dat je nu in een bepaald dorp zit te vechten, iets in de verte ziet en weet dat je daar daadwerkelijk heen zal kunnen.

En het belangrijkste dat je bij al deze plekken die je ontdekt doet, blijft vechten. Nioh 3 biedt op momenten de beste combat die je kunt vinden in soulslike action-RPG’s. In de eerdere delen van Nioh, met name Nioh 2, kon je al kiezen tussen een meer samoerai-achtige vechtstijl of een meer ninja-achtige vechtstijl. Bij de ninja-vechtstijl kreeg je meer trucjes en spreuken tot je beschikking. Nioh 3 heeft hier een veel vastere feature van gemaakt. Met een druk op de knop wissel je van samoerai-stijl naar ninja-stijl en andersom.

De samoerai-vechtstijl is langzamer en daarom moet je iets rustiger te werk gaan. Je moet respecteren dat je tegenstander jou aan kan vallen en alleen aanvallen wanneer er een goed moment voor is. Verder ben je vooral bezig met ontwijken of het uitvoeren van een ‘parry’. De ninja-stijl is een stuk sneller, maar ook een stuk hectischer. Je kan zowel vaker als sneller ontwijken met deze stijl en maakt gebruik van kleinere en snellere wapens.

We verwachten dat iedereen een voorkeur zal hebben, maar bepaalde vijanden en eindbazen zal je makkelijker vinden om aan te pakken met een andere vechtstijl. Voor bepaalde vijanden is het juist bijzonder belonend om afhankelijk van wat ze doen tijdens het gevecht te wisselen. Hierdoor is er een goede balans. Waar je misschien zou denken dat mensen een favoriete stijl hebben en alleen maar die stijl gebruiken, heeft Team Ninja er werk van gemaakt om je echt uit te nodigen om veel te wisselen.

Iets dat hier enorm bij helpt is een van de meest controversiële aspecten van Nioh: de ‘loot’, de buit die je vindt. Als je het niet weet, laat ons je dan vertellen dat het spel je personage helemaal volpropt met loot. Een level drie gele broek met +1% Ninjutsu Effectiveness, een level vier paarse broek met +1% water damage, een level drie wit hoedje met extra stealth, je kan zo al deze drie voorwerpen vinden in één kist. Al helemaal aan het begin van het spel is dit overweldigend. Je weet misschien nog niet waar je op dat moment voor wilt gaan en je kan zo de fout maken om tien minuten in een menu door te brengen terwijl je de perfecte combinatie van voorwerpen uitkiest. Vervolgens speel je een half uurtje meer, ben je tweemaal in niveau gestegen en kan je je hele uitrusting weggooien.

Je hebt mensen die dit heerlijk vinden en mensen die lichte paniekaanvallen krijgen van al deze cijfertjes. Gelukkig helpt het spel je wel. Zo zijn er een aantal instellingen die je helpen met het sorteren of juist weggooien van oude uitrustingsstukken en ook kan je gewoon de “beste” loot laten kiezen om aan te doen. Dan mis je wel de kans om voor specifieke combinaties te gaan, maar het scheelt je een hoop gedoe.

Dit systeem is niet iets waarvoor wij Nioh speelden, maar dat is persoonlijk. Zelfs als heidenen moeten we bekennen dat het in Nioh 3 aantrekkelijker dan ooit was om toch regelmatig even een paar minuutjes het menu in te duiken. Dit komt omdat je nu twee verschillende uitrustingen kan aandoen afhankelijk van of je in ninja-stijl of in samoerai-stijl aan het spelen bent. Misschien wil je in de ninja-stijl zoveel mogelijk schade aan kunnen richten en wil je in de samoerai-stijl vooral overleven, of vice versa. Het is erg leuk dat je niet één set van uitrusting moet kiezen waarmee je zoveel mogelijk verschillende situaties aankan, maar dat je twee sets kan bouwen waarmee je hele andere dingen kan doen.

Zo is Nioh 3 een heerlijke actie-RPG geworden. De actie is heerlijk en de enigszins open wereld brengt vooral voordelen met zich mee. Het is een avontuurlijkere manier van het spel doorspelen dan dat je in een menuutje de missies aan het selecteren bent. Daarna gaat de vrijheid van de open wereld goed samen met de flexibiliteit van de samoerai- en de ninja-stijl. Nioh 3 voelt als de samensmelting van de beste aspecten van Team Ninja’s andere werken en is een aanrader voor fans van actie-RPG’s.