"PRISM is degelijk, maar niet bijzonder. Het verhaal achter de serieuze nummers komt onvoldoende over en de herkenbare muziek die Katy Perry kan maken is in mindere mate aanwezig. Veel zal de zangeres er niet van merken, want succesvolle singles heeft het album genoeg."
"Tribute mag dan geen nieuwe interpretatie van de soul zijn, Newman treedt op deze manier in de voetsporen van zijn voorgangers. De muziek weet net voor voldoende afwisseling te zorgen zodat het album niet als een lang nummer aanvoelt. Toch maakt Tribute de verwachting niet geheel waar."
"Dit is gevaarlijk voor de toekomst van de band, maar voorlopig kan er lang genoeg geteerd worden op Gosu Ckac Ock!. Ze Mannschaft is swingend en niet serieus te nemen maar leveren een waardig debuut af."
"Het album zal nooit Follow The Leader uit 1998 kunnen overtreffen, maar Korn heeft met de vereniging van al hun opgedane ervaring op The Paradigm Shift het beste werk sinds jaren afgeleverd. De continue verschuivingen van gitaarwerk en elektronische invloeden maken dit het meest veelzijdige album van de band."
"Zo is het album een divers samenraapsel van vele invloeden. Miley Cyrus weet precies waar ze mee bezig is, want haar naam in de muziekwereld groeit dankzij Bangerz. Een onderscheidend popalbum is het niet geworden, maar de zangers laat haar stem horen en verkoopt zichzelf als een gewaardeerd artiest."
"In zijn eigenheid is precies hoe Drake vooruitgang boekt. Hiphop wordt dan meer aangesproken, de trend die op Take Care is ingezet blijft aanwezig. Nothing Was The Same is op deze manier een verlengstuk van zijn succes uit 2011. De teksten zijn persoonlijker, de muziek donkerder en er zijn maar minimale veranderingen. Drake doet het net iets anders dan zijn collega's en weet anno 2013 de "hiphop-norm" bij te stellen."
"Dit zal de fans van de muziek niet deren. Metallica: Through The Never biedt een unieke ervaring in het concertfilmgenre en is de beste van zijn generatie. Het plot moet voor lief genomen worden en het is vooral genieten en beleven van de muziek."
"Het ambitieuze Ja, Natúúrlijk is een gepolijst, volwaardig album met waargemaakte ambities en weinig missers. De Neger heeft flink uitgepakt, maar zijn synthesizers worden eenzijdig. Samen met de luie raps wordt het langdradige album niet zo vanzelfsprekend als de groep zou willen."